skaroline

Al enige jaren kan je gazpacho van Alvalle in brik vinden in de supermarkt. Ik ben fan, desondanks dat ik niet zo voor ‘voorgemaakte’ dingen ben. Maar toen ik in Barcelona zag dat hetzelfde merk als bij ons daar ook veelvuldig door de Spanjaarden gekocht werd, was ik helemaal overtuigd. Erg gemakkelijk ook, als lunch, tussendoortje, of met wat verse groentjes en wat zure room bij op een zwoele zomerse avond.

Delhaize volgt het succes, en maakte ook gazpacho van het eigen huismerk, verkrijgbaar in bussen van 1 en ½ liter. Ik mocht eens voorproeven, en moet stiekem toegeven dat ik die van Alvalle nét een tikkeltje beter vind. Maar voor een liter betaal je voor Alvalle al gerust een euro meer, dus qua prijs-kwaliteit zit je bij Delhaize zeker ook gebeiteld.

Het leuke aan dergelijke kant-en-klaar producten is dat je met enkele kleine ingrepen toch iets heel origineels op tafel kan zetten. Inspiratie haalde ik bij een hapje dat ik op Culinaria proefde: gazpacho met aardbei en Ibérico van Benjamin Denis van El Pica Pica.

Ik goot ½ liter gazpacho in de blender met een tiental aardbeitjes bij, en wat tabasco. Als afwerking fijne blokjes paprika, komkommer, ringetjes lente-ui en Superano ham-snippers (gemakkelijkheidshalve ook zo verkrijgbaar in een pakje bij Delhaize). De aardbei proef je maar heel subtiel, maar geeft het absoluut dat net iets extra. Zomers toppertje dus!

Deze week kwamen 2 vegetarisch collega’s bij mij eten, en ik schotelde hen onder andere 2 heerlijke vegetarische hapjes voor,  die zeker het delen waard zijn: 5-layer Greek dip en tofu met sesamkorstje.

Inspiratie haalde ik voor de zoveelste maal vanop Pinterest, respectievelijk hier en hier.
image

5-layer Greek dip

Wat heb je nodig

  • Een blik kikkererwten
  • 3 el Griekse yoghurt
  • ½ bio-citroen (ik had een Siciliaanse citroen kunnen bemachtigen, de max!)
  • 1 teentje look
  • 1 el tahin (sesampasta)
  • Peper en zout
  • Olijven (bij voorkeur zwarte Kalamata, maar dat had ik zelf niet in huis)
  • 1 kleine rode paprika
  • ½ komkommer
  • 100 gr feta
  • Iets van groene kruiden, bijv. dille of platte peterselie
  • Bicky-uitjes (omdat dat lekker is met àlles)
  • Goede olijfolie
  • Pitabroodjes

Bereiding

Maak eerst hummus: blend een blik uitgelekte kikkererwten (natuurlijk nog lekkerder om zelf kikkererwten een dag te weken en dan enkele  uren te koken, maar wie heeft daar nu tijd voor?), de Griekse yoghurt, een uitgeperst teentje look, tahin, peper en zout, rasp en sap van ½ citroen en een el goede olijfolie, tot je een mooie gladde massa hebt.

Bestrijk een schaal met een bodem hummus. Snij de groenten in kleine kubusjes, hak de olijven fijn en verkruimel de feta met je handen. Strooi dit alles samen met de Bicky-uitjes en fijngehakte kruiden over de hummus en werk af met een scheutje goede olijfolie.

Bak de pitabroodjes af in een broodrooster (ik laat ze altijd 2x ‘toasten’) en snij in driehoekjes. Happy dipping!

image

Tofu met een sesamkorstje

Laaiend enthousiast onthaald door de veggies, en natuurlijk ook bruikbaar om bijv. een wokske af te werken. En hoewel het ‘gefrituurd’ is, heb je geen friteuse nodig!

Wat heb je nodig

  • 1 pakje tofu
  • 1 ei
  • 3 el panko broodkruim
  • 2 el wit sesamzaad
  • 1 el zwart sesamzaad
  • Arachideolie
  • Zout
  • Enkele lente-uitjes (het donkere deel)
  • Chili-dipsaus (gember had ook fantastisch geweest!)

Bereiding

Je moet ervoor zorgen dat de tofu heel droog is. Snij de tofu in stukken van gelijke dikte, dep af en leg in een ovenschaal  met keukenpapier. Leg daarop nog een laag keukenpapier en dan nog een ovenschaal met iets zwaar op. Een Creuset-pot is bijvoorbeeld ideaal ;-). Laat minimaal een half uurtje uitlekken.

Meng de panko met de sesamzaadjes en klop het ei los met wat water. Snij de lente-uitjes in ringetjes.

Snij de tofu in de gewenste grootte, en dip in het ei, en dan in het paneermeel.

Doe een bodempje (van ong. 5 mm) olie in een pan en laat de olie warm worden. Bak de stukjes gepaneerde tofu goudgeel aan beide kanten.

Bestrooi met zout, en serveer met de saus en lente-uitjes. Easy veggie peasy!

Op 11 juli is het feest voor mij. Niet uit Vlaamsgezinde overwegingen, maar omdat het één van de weinige dagen is dat ik vrijaf heb, en andere mensen niet. En zodoende dat de meeste restaurants ook open zijn voor de lunch.

Moest ik kunnen, ik zou het wel vaker doen, uitgebreid gaan lunchen. Eerst en vooral is het vaak voordeliger, minder druk (dus minder vroeg op voorhand te reserveren), een ‘mildere’ portie én geen overeten gevoel ’s avonds. Helaas openen de meeste restaurants hun deuren niet voor de lunch in het weekend (Volta en In De Wulf wel trouwens!), wat natuurlijk ook wel begrijpelijk is. Maar reden te meer dus om er op deze vrije dag van te profiteren!

Vorig jaar ging ik voor de eerste keer naar Veranda, maar daar ben ik ondertussen (bijna) kind aan huis, dus op zoek naar een nieuwe hotspot! Vous lé Vous en Bartholomeus stonden op het verlanglijstje, maar zijn beide helaas gesloten op donderdag. Richting ’t zeetje leek me wel een goed idee met dit weertje. Ik nam een naieve poging met een last-minute online reservatie bij Pure C, maar blijkt dat die al volgeboekt zijn tot september!

Dan herinnerde ik me de brochure ‘Toprestaurants in de Zwinregio’, en viel mijn oog op ‘de Kromme Watergang’. Een Nederlands 2-sterrenrestaurant op een boogscheut van Sluis met het overbekende drie-sterrenbroertje Oud-Sluis, maar ook vertrekkende vanuit het vruchtbare Zeeuwse land en zee voor de grondstoffen. Een consultatie op de website vertelt me dat de lunch €52 kost, best schappelijk dus voor twee sterren, en zo geschiedde dus!

Ik had nog iets te vieren met mijn ouders, dus vond ik hen dan ook twee enthousiaste disgenoten. In de auto richting het ieniemienie gehuchtje Slijkplaat in het ook al kleine gehucht Hoofdplaat (die malle Nederlanders toch met hun gekke namen!) Het zonnetje laat het die dag net wat afweten, maar des te beter als je binnen moet zitten (in een overigens prachtig donker interieur!). De ontvangst is comme il faut, en bij het binnenwandelen valt ons meteen ook de grote groententuin aan de overkant van het restaurant op, die moeten we nadien nog eens checken!

We zijn de eerste gasten, en worden dan ook erg snel bediend van een glas champagne (Exilium) en de eerste hapjes:

Sorbet van mijoto met appelmunt, Gillardeau oester met kiwi en kokosroom, koek van schapenpolenta en schuim van geitenkaas met goudbloem. Alles heeft zijn eigen prachtige kommetje, hier is duidelijk heel goed over nagedacht! Vooral de sorbet en oester krijgen veel lof. En dan volgt er nog een warme foccacia van gerezen pizzadeeg met kappertjes en anjovis. Een Mediterraans smaakbommetje!

De menukaarten verschijnen op tafel, alles ziet er fantastisch uit, maar de lunch zou het worden! Met aangepaste wijnen, voor de chauffeur/papa BOB-porties met halve glaasjes (dat nadien op de rekening ook netjes gehalveerd wordt qua prijs in verhouding met de aangepaste wijnen).

In dergelijk restaurant wordt rekening gehouden met elk detail, en dus verdient het brood en condiments ook een woordje extra uitleg. Het brood is nog dampend heet en kraakvers, worden we gewaarschuwd. Daarbij komt boerenboter met gedroogde zeesla, een kannetje zachte Spaanse olijfolie, versgemalen zwarte peper en een flacon die eruit ziet als een lippenstift. Er zit geconcentreerd zeewater in, dat een zilte toets geeft, en het zou ook zo als zout gebruikt worden in de keuken.

En dan komt het voorgerecht op tafel, een prachtige verschijning! Zeebaars met tartaar van scheermesjes, jonge spinazie, wasabiblad, groene curry en chorizo-olie. East meets Zeeland! De groene curry veroorzaakt een zweem aan Thaise herinneringen, de frisse zeebaars en scheermesjes brengen me weer naar de Slijkplaat! Het moet niet gezegd dat de wijn er voortreffelijk bij past: een Duitse Riesling (Trocken 2011), zónder vervelende zuren.

Verrassend wordt er voor ons hoofdgerecht een rosé ingeschonken, dat had ik niet verwacht. Mij niet gelaten, ik ben helemaal verzot op rosé, dus voor mij mag die best wat meer op de betere wijnkaart verschijnen. Het is een Côtes de Provence (Domaine de Pontfract). Daarbij komt rode mul met tomaat, paprika, jonge komkommer en een heldere gazpacho met Franse olijfolie, die verrassend niet bij de vis wordt gegoten, maar in een klein cocktailglaasje ernaast! Ditmaal nemen de smaakpapillen me mee naar de volle Spaanse zon!

Ook bij het dessert wordt een roze wijn geschonken, Italiaanse spumante: Col Rosé Spagnol uit Piemonte. Op een donker bord verschijnen verschillende bereidingen van framboos, framboosaardbei, witte chocolade, sorbet van vlierbloesem en pistache. Het is zo cliché om te zeggen dat het een waar kunstwerkje is, maar het is gewoon waar.

Met de koffie komt ook nog een laatste fijne verrassing: allerlei snoepjes en chocolaatjes gepresenteerd op een prachtig stuk verweerd hout. Zijn wij blij dat we ons nog niet overeten hebben!

Het oordeel van ouders en afstammeling is unaniem: dit was gewoon af!

Nog een beetje dronken van de fantastische ervaring (de papa maar half), wandelen we naar buiten, en bekomen nog even in de prachtige groententuin, waar we één van de souschefs knollen uit de grond zien trekken. Waanzinnig veel groenten, kruiden en eetbare bloemen, vele waar we zelfs nog nooit van gehoord hebben.

Uitwaaien doen we nog even in Breskens, waar moeder zowaar nostalgisch wordt bij de ontdekking dat hotel Milliano, waar ze jarenlang vakantiewerk heeft gedaan, nog steeds in volle glorie tussen de duinen (be)staat.

Ik kan me geen betere manier bedenken om deze Vlaamse feestdag te vieren, sorry Bart!

De Kromme Watergang**
Slijkplaat 6
Hoofdplaat (NL)
+31 117-348696

Borough Market
Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?
Borough MarketDagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 8 Southwarkstreet, LondonMetro: London Bridge Borough Market
Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?
Borough MarketDagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 8 Southwarkstreet, LondonMetro: London Bridge Borough Market
Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?
Borough MarketDagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 8 Southwarkstreet, LondonMetro: London Bridge Borough Market
Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?
Borough MarketDagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 8 Southwarkstreet, LondonMetro: London Bridge Borough Market
Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?
Borough MarketDagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 8 Southwarkstreet, LondonMetro: London Bridge Borough Market
Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?
Borough MarketDagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 8 Southwarkstreet, LondonMetro: London Bridge Borough Market
Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?
Borough MarketDagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 8 Southwarkstreet, LondonMetro: London Bridge Borough Market
Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?
Borough MarketDagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 8 Southwarkstreet, LondonMetro: London Bridge Borough Market
Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?
Borough MarketDagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 8 Southwarkstreet, LondonMetro: London Bridge Borough Market
Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?
Borough MarketDagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 8 Southwarkstreet, LondonMetro: London Bridge

Borough Market

Eén van mijn favoriete plekken op de wereld, zou ik wel durven zeggen! Deze markt heeft het allemaal: producten die je nergens anders vindt, exquise kazen, Britse specialiteiten, betaalbare groenten, prachtige opstellingen, paddenstoelen waar ik nog nooit van gehoord heb, en mensen die écht gepassioneerd zijn voor hun vak. Moest ik kunnen, ik zou hier wekelijks komen winkelen. Een sponsorship misschien, Eurostar ;-)?

Borough Market
Dagelijks open, behalve zondag. Voor de specifieke uren, check de website. 
8 Southwarkstreet, London
Metro: London Bridge

Raymond Blanc, kent u hem? Ik eerlijk gezegd ook niet! De Fransman is een grote bekende in de UK. 2-sterren én TV-chef in Engeland met Frans accent. Razend populair dus. Hij verscheen op TV als jurylid in The Restaurant (MijnRestaurant!), als gast bij Saturday Kitchen, en met zijn eigen programma’s, o.a. The Very Hungry Frenchman. Daarnaast bouwde hij ook een waar restaurant-imperium uit, met zijn tweesterrenrestaurant Le Manoir aux Quat’ Saisons  in Oxford en een keten van bistro’s ‘Brasserie Blanc’, met vestigingen over heel Engeland.

image

En alsof ze French zjef  het nog niet druk genoeg heeft, nam hij ook nog eens de tijd om het Business Premium menu van Eurostar onder handen te nemen. Hij kreeg daarvoor ‘carte Blanc’ (mwaha), en zag er persoonlijk op toe dat alleen de beste producten voor de 1st class reizigers worden voorgeschoteld.

Een mooi concept, maar natuurlijk ook een ver-van-mijn-bed-show. Een retourtje Brussel-Londen in Business Premium kost maar liefst €590. Dan reizen we liever in tweede klas en geven we dat geld uit in pakweg The Fat Duck (toegegeven, ook nog een ver-van-mijn-bed-show). Maar uitgenodigd worden om het menu te mogen proberen, chef Raymond Blanc te ontmoeten, en een dagje erop uit in de coolste stad van Europa (my opinion), daar zeggen we geen nee tegen! En mijn +1, mijn lief, de chansard, ook niet!

En omdat de chef zo’n fijne naam heeft, Blanc, werd dat thema ook meteen doorgetrokken voor de hele dag. Dresscode: wit. En er stonden later op de dag nog wel wat ‘witte verrassingen’ op het menu.

We werden alvast ‘s morgens in BXL Midi goed ontvangen met een LDN-goodiebag en gingen dan in witte mars naar de Business Premier lounge. Comfy zeteltjes, koffiekoekskes en  fruitsap voor ontbijt (of GT-ontbijt voor sommigen), en een ganse kiosk met boekskes en kranten om zo uit te kiezen, jaja, zelfs de Culinair Ambiance! I could get used to this!

image

Veel tijd om te loungen was er niet, want we moesten ook nog in de watten gelegd worden op de Eurostar zelf! De lijn wordt doorgetrokken: opnieuw comfy zeteltjes, een glaasje champagne, en dan natuurlijk ook het menu door Raymond Blanc, die speciaal voor de gelegenheid een volledig ‘wit’ menu gemaakt had, origineel!

  • Voorgerecht: Witte asperges, citrussaus
  • Hoofdgerecht: Kalfsblanquette, bloemkool, gratin dauphinois van raap en aardappel OF Brandade van kabeljauw, cocobonen, olijf
  • Kaas: Romige Regalou
  • Dessert: Gepocheerde witte perzik, rijstpudding

image

Tussendoor krijgen we ook nog een speciaal voor de gelegenheid ontworpen strikje aangemeten. De jongens een keerbaar blauw-wit strikje, de meisjes een schoon goud met wit strikjuweeltje. Meer spek voor de bek van de aanwezige fashionbloggers, maar toch waren mijn lief en ik ook gestrikt en gecharmeerd door Eurostar!

image

Van het eten had eerlijk gezegd een iets gastronomischere presentatie verwacht (het deed me denken aan slechte eerdere ervaringen op het vliegtuig), maar eens geproefd, verdwenen al die vooroordelen als (witte) sneeuw voor de zon! De asperges mooi beetgaar en verrassend met de citrussaus. Als hoofdgerecht koos ik voor de kalfsblanquette. En hoewel ik geen bloemkoolfan ben, smaakte deze overheerlijk! Ook de gratin is lekker beetgaar. Het warmhoudbakje wordt tot de laatste druppel uitgelepeld. Next up: het heerlijk zachte kaasje. (hoewel die volgorde niet helemaal gerespecteerd wordt door de mensen rondom mij, bloemkool en rijstpudding combineren kan blijkbaar ook ;-)).

Ik hou dan toch iets traditioneler mijn rijstpudding met lekkere gepocheerde witte perzik voor het laatste, een heerlijke afsluiter!

image

Terwijl je aan het genieten bent van een fijne maaltijd, vliegt die 1u51 ook echt voorbij, en voor we het weten, staan we in Londen St. Pancreas. Er worden ook Franse blogcollega’s uit Parijs verwacht, en om het ‘wachten’ te verzachten, krijgen we nog een fluitje champagne toegestopt op het terras van het sjieke St.Pancras Hotel.

image

Met de Frenchies verschijnt Raymond Blanc ook op het appèl, en is het tijd voor een witte groepsfoto! We krijgen alvast een woordje uitleg van monsieur Blanc, en de uitnodiging om op de high tea te komen in zijn Brasserie Blanc in Covent Garden.

image

Maar eerst is er nog wat tijd om Londen te verkennen, en hoewel er tal van ‘witte activiteiten’ op het suggestieprogramma staan, kiezen we ervoor om naar de kleurrijke Borough Market te gaan.

Ik berichtte al eens eerder uitgebreid over Borough Market, dus het was nu dan ook een fijne terugkeer! We lieten ons de heerlijke proevertjes welgevallen, en kochten ook een aantal dingen (o.a. 6 avocado’s voor 1£!). Nog een voordeel van maar voor één dagje te gaan: je kan je boodschappen gewoon mee naar huis nemen, en hoeft er niet te lang mee te sleuren. If I were a rich girl, ik zou gewoon mijn zaterdagse boodschappen altijd in Londen komen doen! Een fotoverslagje van Borough Market vind je hier.

image

Next up: de high tea met Raymond Blanc in zijn Brasserie Blanc in Covent Garden. Er zijn blijkbaar maar liefst 21 Brasserie Blancs in Engeland, waarvan 9 in Londen! Een fenomeen dat je nog niet echt ziet bij ons: ketens van (klassevolle) restaurants, want de Lunch Garden tel ik niet mee! Ik (en vele Belgen met mij waarschijnlijk) staan wat kritisch tegenover het ketengebeuren, er kan toch nooit dezelfde kwaliteit geleverd worden als de ‘bedenker’ van het restaurant er niet vaak is? Maar als je naar Jamie Oliver en nu ook Raymond Blanc kijkt, kan het wel degelijk. Een toekomst die wij waarschijnljik ook tegemoet gaan met het nieuwe horeca-kassasysteem?

image

Fin, deze bedenking even ter zijde, we worden wel degelijk erg hartelijk ontvangen en krijgen meteen een drankje naar keuze (water! Snikheet in Londen!) en piekfijne taartjes aangeboden. Raymond Blanc is er ook, en vertelt honderduit. Helaas zit ik wat veraf, of versta ik zijn Frenglish niet goed? In ieder geval krijg ik nog een mooi gehandtekend exemplaar van zijn ‘Kitchen Secrets’ mee.

image

Het is ondertussen al laat in de namiddag, en we blijven nog even rondhangen in Covent Garden, nog een onontgonnen stukje Londen voor mij. Centraal in het gebouw is er het nieuwe restaurant van Jamie Oliver ‘Union Jack’s’. Veel plaats voor eten is er niet meer (wetende dat we ook nog een uitstekend avondmaal op de trein zullen krijgen, het begint al te wennen!), maar een heerlijk verfrissende cocktail, mét zalig rietje’, kunnen we niet aan ons laten voorbijgaan.

image

Best vermoeiend, zo’n dagje Londen! Op het gemak zakken we dus terug af naar St. Pancras, doen nog enkele winkeltjes daar, en loungen we nog even verder in de Business Premier lounge. Mét wifi, want dat hadden we al de hele dag moeten missen…

Op de terugreis wordt ons opnieuw een maaltijd van Raymond Blanc voorgeschoteld, één van de klassiekers deze keer, en wederom erg smakelijk!

  • Fris slaatje met krab uit Cornwall
  • Ballotine van kip en eend met pruimensaus of gegrilde zalmfilet met Toscaanse salade
  • Een heerlijk kaasje (waarvan ik helaas de naam niet meer weet) met een al heerlijk toastje
  • Een éclairke gevuld met confituur en clotted cream

image

image

image

image

Moe, en erg voldaan (in elke zin van het woord) konden we terugkijken op een heel fijn dagje in LDN. Thx Eurostar en Raymond Blanc!

Er zijn zo van die receptideetjes die je ziet passeren, waar je maar aan blijft denken:”Dat moet ik gewoon eens proberen!” Zo ook dus met deze tortilla-taart. Alle basics van een typische Tex Mex maaltijd, maar dan op een erg originele manier gepresenteerd. 

image

Mijn quesadilla’s, die zijn ondertussen al berucht bij menig tafelvriend en cateringklant, dus die vormden de basis voor de taart. En guacamole en pico de gallo mochten natuurlijk ook niet ontbreken. 

Grootste challenges: alles warm houden (omdat je warm en koud combineert) en het spel snijden. Voor dat laatste haalde ik dan ook het elektrisch mes (een oranje plastieken van Moulinex) van mijn lief’s bobonne zaliger van onder het stof, en dat werkte perfect!

Met dat nu al legendarisch juli 2013-zonnetje en een caipirinha bij de hand, was het fiesta Latina compleet!

image

Ingrediënten voor 2

  • een pak kleine tortilla’s (voor 4 personen neem je dan bijv. een pak grote tortilla’s)
  • 150 gr rundsgehakt
  • 1 rode en 1 groene paprika
  • 2 ajuinen
  • 75 gr smeltkaas
  • een handvol geraspte oude kaas (of Cheddar)
  • 100 gr kip
  • 1 stevige tomaat
  • 1 limoen
  • koriander
  • platte peterselie
  • 1 grote stevige tomaat
  • cayennepeper
  • 1 dikke rijpe avocado
  • zure room
  • fajita-kruiden
  • guacamole-kruiden
  • enkele blaadjes ijsbergsla
  • olijfolie

Klaarmaken

Maak de guacamole: plet de avocado met een vork, doe er 1/2 fijngesneden uitje, wat fijngesneden blaadjes koriander, een theelepel zure room, sap van 1/2 limoen, cayennepeper, peper en zout en guacamolekruiden bij (normaal doe ik er ook nog een fijngesneden tomaatje bij, maar dat hoeft hier niet). Meng goed, en zet nog even opzij.

Voor de pico de gallo: snij de tomaat en 1/2 ui grof, en doe in een keukenrobot met wat blaadjes bladpeterselie, koriander, sap van 1/2 limoen en ruim cayennepeper. Blend héél kort en in ‘pulsen’ zodat de tomaat niet helemaal tot moes gemalen wordt, maar nog in stukjes is. Kruid af met peper en zout. 

Snij de paprika’s, kip en ui in fijne blokjes. Doe wat olijfolie in een pan en bak de kip met de groene paprika. Voeg wat fajita-kruiden toe. Laat heel even afkoelen, en doe in een kommetje en meng de kaas eronder. 

Doe opnieuw wat olijfolie in de pan, en bak het gehakt met de rode paprika (hou een beetje rode paprikablokjes opzij) en de ui. Voeg ook nog wat fajitakruiden toe. 

Neem een propere pan met anti-aanbaklaag, zo groot als de tortilla’s en laat even warm worden (zonder vetstof!). Doe de kip-kaasmengeling tussen twee tortilla’s en bak kort in de pan. Draai om. Zorg ervoor dat de tortilla zeker niet verbrandt! Als er genoeg kip is, kan je dit twee keer doen. 

Verwarm de andere tortilla’s ook lichtjes in de pan. 

Leg de quesadilla vanonder, en leg daar een laagje ijsbergslablaadjes op. Dan terug een tortilla. Daarop een laagje gehakt en pico de gallo. Opnieuw een tortilla, een laagje guacamole, en opnieuw een tortilla om af te sluiten. Smeer daar een laagje zure room op, en werk af met wat reepjes ijsbergsla, geraspte kaas en paprikablokjes. 

Que aproveche!

Ik kreeg de vraag of ik Smartmat eens een weekje wilde testen. Voor wie het nog niet kent: het is een abonnementenservice waarbij je op maandagavond een boodschappenmand thuis geleverd krijgt, met ingrediënten voor 4 maaltijden voor 2 personen en de recepten bij (er zijn ook abonnementsformules voor 4 personen). Een erg goed idee voor al wie een erg druk leven heeft (wie niet?) en toch gezond en gevarieerd wil koken (wie niet?).

image

Nu is het wel zo dat ik eigenlijk wel hou van naar de supermarkt gaan, en zelf recepten te maken. Daarom had ik me er eigenlijk nog niet toe laten verleiden. Maar een weekje gratis testen, daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen!

En het moet gezegd: ik was aangenaam verrast. De producten waren zoals beloofd kraakvers (de vis bijvoorbeeld rechtstreeks van groothandel Verbiest en netjes vacuüm verpakt), waaronder ook enkele bioproducten (aangeduid met een klavertje op de ingrediëntenlijst). En ook: juist geportioneerd. Ik geef het niet graag toe, maar toch moet ik nog té vaak iets weggooien omdat ik het in een te grote verpakking gekocht heb (bijv. aardappelen, ajuinen, te platte tomaten).

image

Ik postte er enkele ‘ervaringen’ rond op mijn Facebookwall, en kreeg (naast de vele enthousiaste) ook de opmerking dat het wel vrij duur is. Ik nam dus even de proef op de som, en gaf de hele ingrediëntenlijst in op delhaizedirect.be, en ik kwam op het exacte bedrag van € 50,01 uit, net zoveel als de eerste proefboodschappenmand kost! Wie een abonnement neemt, betaalt wekelijks (na de eerste week) € 65. Een stukje hoger dus dan wat je bij de supermarkt betaalt, maar je krijgt de boodschappen aan de deur geleverd, en de recepten erbij. Een redelijke prijs voor zoveel gemak als je’t mij vraagt.

Maar wat het belangrijkste is, is natuurlijk de vraag of het lekker was. En weer ja: aangenaam verrast. De recepten zijn echt wel ‘mijnen tand’, klaar in minder dan een half uurtje, en ik heb er zowaar nog wat van opgestoken!

Wat stond er op het menu?

Wrap met visburgers en mayonaise van zonnebloemspruiten
image

Varkenshaasje met geroosterde aardappelen en zoete kersen (een portie voor 4 personen, oftewel 2 keer voor 2 personen)
image

Frittata met gemarineerde kip

image

Drie verrassende gerechten dus, die stuk voor stuk gesmaakt hebben. De visburgers waren echt wel de favoriet. De zonnebloemspruiten waren echt verrassend, en ik was ze nog nooit in de supermarkt tegengekomen. De ingrediënten voor het varkenshaasje nam ik mee naar vrienden, en maakte het daar klaar. Ook daar enthousiaste reacties, en die zoete kersen: wat een revelatie. Die gingen een kwartiertje voor de aardappelen klaar waren mee in de oven, en kwamen er heerlijk zacht en zoet uit. Een klein puntje van kritiek: ook bij dit gerecht was er een sausje voorzien: aïoli. Zelfgemaakt uiteraard, maar met de mayonaise van de visburgers erbij is dat twee keer op één week echt wel veel olie, niet zo goed voor de lijn dus! Aan de andere kant is er bij elk gerecht ook een slaatje met rauwkost voorzien, en dat kan ik dan wel weer erg appreciëren.

Je merkt dat er echt goed nagedacht is over het concept, en dat alles goed getest is. Elke woensdag wordt het menu van de volgende week bekend gemaakt op de Facebookpagina van Smartmat (met mooie foto’s), met ook een lijst van basisingrediënten die je in huis moet hebben (dingen als olijfolie, mosterd en honing). In het receptenboekje krijg je ook nog bewaartips en planningstips mee (het varkenshaasje moest bijvoorbeeld op voorhand gemarineerd worden, dat deed ik dus rap rap ’s morgens).

Fin, het is wel duidelijk. Ik ben echt wel enthousiast over het concept. En of ik heb zal gebruiken? Ik denk het wel af en toe, in de weken dat ik eens wat meer thuis ben!

Tot slot geef ik nog graag het recept mee van het toppertje de visburgers.

Wrap met visburgers en mayonaise van zonnebloemspruiten

Voor 2:

  • 1 ei + 1 eierdooier (het eiwit wordt in een ander recept van die week gebruikt, er hoeft dus niets weggegooid worden!)
  • 1 citroen
  • 1 teentje knoflook
  • 100 gr zonnebloemspruiten (te vervangen door bijv. tuinkers)
  • 300 gr koolvisfilet
  • 2 lente-uitjes
  • ½ gele paprika
  • ½ bakje kerstomaten
  • 1 pak tortilla’s
  • 1 th lepel mosterd
  • 1 à 1,5 dl zonnebloemolie
  • 1 el maizena
  • 1 el boter
  • Zout en peper

Bereiding:

Splits 1 ei en doe de dooier in een mengkom. Knijp het sap van 1 citroen in een kommetje

Mayonaise met zonnebloemspruiten: Voeg 1 à 1,5 el citroensap, 1 klein geperst teentje look, 1 th lepel mosterd, een snuif zout en een snuif zwarte peper in de mengkom toe bij de eierdooier. Meng de ingrediënten met een staafmixer en giet er druppelgewijs de zonnebloemolie bij totdat de mayonaise een goede consistentie heeft. Voeg ½ pakje zonnebloemspruiten (50 gr) toe. Mix tot een gladde saus.

Visburgers: Klop 1 ei, ½-1 el maizena, ½ el citroensap, ½ th lepel zout en 1 snuifje zwarte peper in een kom. Snijd 300 gr koolvisfilet in 2 cm dikke blokjes. Snij de toppen van 2 lente-uitjes en meng deze in een kom met het eimengsel. Mix het mengsel met een staafmixer en vorm dit tot 4 burgers.

Smelt 1 el boter in een pan en bak 4 burgers op matig vuur gedurende 3 minuten langs elke kant.

Vulling: Versnipper ½ gele paprika. Neem ½ pakje zonnebloemspruiten. Halveer ½ pakje kerstomaten. Meng alles.

Neem de tortilla’s (warm ze even op!), en maak een wrap met de visburgers (ik sneed ze in 2), de groenten en de mayonaise.

Alle info over Smartmat vind je op de website.

De vraag of ik een recept wil verzinnen voor een wedstrijd, daar zeg ik niet vaak nee tegen! Ditmaal zijn de pickles Van Camp’s aan de beurt. Ben van Camp’s die vindt dat er te weinig recepten met pickles bestaan, en gelijk heeft hij! Naast bij frietjes, chipkes en de gekende Blackwell is er bitter weinig te vinden.

image

Maar daar mag bloggend en culinair creatief Vlaanderen dus verandering in brengen, en met succes! Ik heb al heel wat leuke en verrassende recepten zien passeren op de facebookpagina van Camp’s. De inzet is dan ook mooi: er valt het meesterwerk ‘The Modernist Cuisine’ te winnen. Een 6-delige kookturf boordevol wetenschappelijk onderbouwde culinaire ontdekkingen. Wie zelf wil meedoen, dat kan, je hoeft er zelfs geen blog op na te houden! Je kan via de website van Camp’s een potje pickles aanvragen, en dan zelf aan de slag gaan. Maar haast je, de wedstrijd loopt tot 15 juli!

image

Ik maakte op een zonnige zaterdag een gegrilde steak met daarbij picklesboter. Zonder te willen ‘mouwfrotten’, is dit echt al wel de lekkerste pickles dat ik gegeten heb! Groentjes nog al dente, licht zoete-pittige smaak en niet te zuur. De combinatie met de boter dan nog eens, maakte het helemaal af: mooi luchtig, vol van smaak, en heerlijk bij die gegrilde steak en gekookte nieuwe aardappelen!

Gegrilde steak met picklesboter

image

Nodig voor 2:

  • 400 gr steak

  • 50 gr goede boter (met zeezout)

  • 1 potje Camp’s

  • 400 gr nieuwe rode aardappelen

  • 1/2 venkel

  • 1 el sushi-azijn, 1 el olijfolie, 1 el mirin

  • slaatje naar keuze -> ik ging voor puntpaprika, sla, komkommer en lente-ui

Bereiding:

Haal de boter op tijd uit de koelkast en laat op kamertemperatuur komen.

Mix de boter samen met het potje pickles met de staafmixer. Schep over op een velletje zilverpapier. Vouw het zilverpapier dicht en rol op. Draai de zijkanten op zodat je een mooi rolletje krijgt. Span goed aan. Leg in de diepvriezer zodat de boter terug kan uitharden.

Kook de aardappelen in de schil gaar.

Snij de venkel fijn met een mandoline. Marineer in de sushi-azijn, olijfolie en mirin. Maak een slaatje.

Zet de grill op het vuur en laat heel goed warm worden. Wrijf de steak lichtjes in met olie en kruid met peper en zout. Grill de steak, en laat beide kanten heel goed dichtschroeien. Het krokante korstje van het vlees met de zachte, romige picklesboter is echt een topcombinatie.

Leg vlak voor het serveren een schijfje picklesboter op de steak. Doe eventueel ook enkele kleine stukjes op de gekookte aardappelen. Smullen!