skaroline

Fong Mei Toen vorige week de nieuwe Michelin Bib Gourmand gids 2013 uitkwam, bleek er een naam bijgekomen waar ik nog niet van gehoord, een beetje een schande als Antwerpenaar, dus daar moesten we snel iets aan veranderen. Het tafeltje was snel geboekt bij Fong Mei, een Kantonees restaurant in het hartje van de Chinese wijk. Ik keek nog meer uit naar mijn bezoekje toen een week later Fong Mei ook een eervolle 14/20 kreeg én de titel van ‘Aziaat van het jaar’ in de Gault&Millau gids 2013. Het verbaasde me dus niet dat het grote restaurant (dat er vanbuiten trouwens uitziet als een erg typische ‘Chinees’) goed vol zat toen ik wat te laat binnenwaaide. Mijn gezelschap zat al klaar, en had de tijd al gehad om de zeer uitgebreide menukaart te bestuderen. Kiezen zou moeilijk worden, dus besloten we om voor de suggesties van de chef te gaan: als voorgerecht specialiteit van het huis dim sum en als hoofdgerecht enkele typische schotels om te delen. Erbij bestelden we de witte wijn van het huis, de naam ben ik vergeten, maar volgens de menukaart een echte yin & yang wijn. En dan kan ‘the waiting game’ beginnen. De wijn verschijnt snel op tafel, maar een hapje hoort er niet bij… De patrones komt eventjes tussendoor ook vragen of we het hoofdgerecht graag met of zonder ingewanden willen hebben! Best een grappige en ongewone vraag voor ons Westerlingen, maar we besluiten het aanbod toch vriendelijk af te slaan, geen fans van het genre zijnde. Misschien bij een volgend bezoek ben ik wel in een avontuurlijkere bui… Ondertussen heb ik ook spijt dat ik de menukaart niet uitgebreider heb bestudeerd, best wel nieuwsgierig naar onbestemde stukken beest die ik nog nooit gegeten heb. En ook wel een beetje om de tijd te laten passeren, want ondertussen moeten we toch wel echt lang wachten op ons voorgerecht, een eerste fles wijn is ondertussen al soldaat gemaakt! Na ongeveer een uur verschijnen toch eindelijk de dim sum op tafel, en dat is duidelijk in de bredere zin van het woord dan dat wij de gestoomde deeghapjes kennen: een grote bal gefrituurde noedels met binnenin een smakelijke zij het gloedhete scampivulling, inktvis, een gefrituurd deegje met lekker rundsvlees binnenin en een stoommandje met hapjes waarvan ik eerlijk gezegd niet versta wat er juist inzit, zoals bijna bij elk gerecht trouwens. Bij Fong Mei spreken ze niet al te best Nederlands, maar ze doen wel erg hun best, dat wel! En misschien als je zo’n grote honger hebt, heb je er ook niet echt oren naar, en we vallen dus gulzig aan. Sommige hapjes zijn erg lekker, bij andere kan ik er niet meteen mijn vinger op leggen. De dim sum zijn dus snel weggewerkt en hebben de honger alleen maar meer aangewakkerd. Helaas moeten we weer een hele tijd wachten, en ondertussen vloeit de wijn rijkelijk… Dit is zeker geen restaurant zoals we de Bib Gourmand en Gault&Millau-waardige restaurants gewend zijn, maar dat maakt natuurlijk ook een deel van de charme uit: het kitcherige en wat ongezellige interieur staat in schril contrast met het lekkere verfijnde eten dat we als hoofdgerecht krijgen. Wel weer een uur later en ondertussen al een derde fles wijn gekraakt (in ons gezelschap van 3). Is het de wijn, de Chinese tongval, maar we verstaan weer niet echt wat we voorgeschoteld krijgen: 4 schotels met gewokte stukjes vlees (ingewandenvrij) en daarbij horende lekkere sauzen en groenten. En ook gebakken rijst, hoewel we gebakken noedels en gestoomde rijst gevraagd hadden… Ondanks de lange wachttijd en het ongezellige interieur was dit een interessant restaurantbezoek. Voor het menu betaalden we 28,5€ p.p., de wijn een economische 14,5€ de fles. Achteraf kregen we ook nog een grappige Chinese nieuwsjaarkalender. Ik heb zo mijn oordeel nog niet echt geveld over Fong Mei, een nieuw bezoekje waard dus. Met minder wijn. En ingewanden?
Fong MeiVan Arteveldestraat 65-672060 Antwerpen03/225.06.54.

Fong Mei

Toen vorige week de nieuwe Michelin Bib Gourmand gids 2013 uitkwam, bleek er een naam bijgekomen waar ik nog niet van gehoord, een beetje een schande als Antwerpenaar, dus daar moesten we snel iets aan veranderen. Het tafeltje was snel geboekt bij Fong Mei, een Kantonees restaurant in het hartje van de Chinese wijk.

Ik keek nog meer uit naar mijn bezoekje toen een week later Fong Mei ook een eervolle 14/20 kreeg én de titel van ‘Aziaat van het jaar’ in de Gault&Millau gids 2013.

Het verbaasde me dus niet dat het grote restaurant (dat er vanbuiten trouwens uitziet als een erg typische ‘Chinees’) goed vol zat toen ik wat te laat binnenwaaide. Mijn gezelschap zat al klaar, en had de tijd al gehad om de zeer uitgebreide menukaart te bestuderen. Kiezen zou moeilijk worden, dus besloten we om voor de suggesties van de chef te gaan: als voorgerecht specialiteit van het huis dim sum en als hoofdgerecht enkele typische schotels om te delen. Erbij bestelden we de witte wijn van het huis, de naam ben ik vergeten, maar volgens de menukaart een echte yin & yang wijn.

En dan kan ‘the waiting game’ beginnen. De wijn verschijnt snel op tafel, maar een hapje hoort er niet bij… De patrones komt eventjes tussendoor ook vragen of we het hoofdgerecht graag met of zonder ingewanden willen hebben! Best een grappige en ongewone vraag voor ons Westerlingen, maar we besluiten het aanbod toch vriendelijk af te slaan, geen fans van het genre zijnde. Misschien bij een volgend bezoek ben ik wel in een avontuurlijkere bui… Ondertussen heb ik ook spijt dat ik de menukaart niet uitgebreider heb bestudeerd, best wel nieuwsgierig naar onbestemde stukken beest die ik nog nooit gegeten heb.
En ook wel een beetje om de tijd te laten passeren, want ondertussen moeten we toch wel echt lang wachten op ons voorgerecht, een eerste fles wijn is ondertussen al soldaat gemaakt!

Na ongeveer een uur verschijnen toch eindelijk de dim sum op tafel, en dat is duidelijk in de bredere zin van het woord dan dat wij de gestoomde deeghapjes kennen: een grote bal gefrituurde noedels met binnenin een smakelijke zij het gloedhete scampivulling, inktvis, een gefrituurd deegje met lekker rundsvlees binnenin en een stoommandje met hapjes waarvan ik eerlijk gezegd niet versta wat er juist inzit, zoals bijna bij elk gerecht trouwens. Bij Fong Mei spreken ze niet al te best Nederlands, maar ze doen wel erg hun best, dat wel! En misschien als je zo’n grote honger hebt, heb je er ook niet echt oren naar, en we vallen dus gulzig aan.

Sommige hapjes zijn erg lekker, bij andere kan ik er niet meteen mijn vinger op leggen. De dim sum zijn dus snel weggewerkt en hebben de honger alleen maar meer aangewakkerd. Helaas moeten we weer een hele tijd wachten, en ondertussen vloeit de wijn rijkelijk… Dit is zeker geen restaurant zoals we de Bib Gourmand en Gault&Millau-waardige restaurants gewend zijn, maar dat maakt natuurlijk ook een deel van de charme uit: het kitcherige en wat ongezellige interieur staat in schril contrast met het lekkere verfijnde eten dat we als hoofdgerecht krijgen. Wel weer een uur later en ondertussen al een derde fles wijn gekraakt (in ons gezelschap van 3).

Is het de wijn, de Chinese tongval, maar we verstaan weer niet echt wat we voorgeschoteld krijgen: 4 schotels met gewokte stukjes vlees (ingewandenvrij) en daarbij horende lekkere sauzen en groenten. En ook gebakken rijst, hoewel we gebakken noedels en gestoomde rijst gevraagd hadden…

Ondanks de lange wachttijd en het ongezellige interieur was dit een interessant restaurantbezoek. Voor het menu betaalden we 28,5€ p.p., de wijn een economische 14,5€ de fles. Achteraf kregen we ook nog een grappige Chinese nieuwsjaarkalender. Ik heb zo mijn oordeel nog niet echt geveld over Fong Mei, een nieuw bezoekje waard dus. Met minder wijn. En ingewanden?

Fong Mei
Van Arteveldestraat 65-67
2060 Antwerpen
03/225.06.54.

  1. avocadovandeduivel heeft dit geplaatst