http://avocadovandeduivel.tumblr.com/

Topfilmpje: een Big Mac deconstructed en omgevormd tot een...

Fri, 17 May 2013 17:31:00 +0200

Topfilmpje: een Big Mac deconstructed en omgevormd tot een gastronomisch bordje, indrukwekkend!

Weekend blog awards: runner up!

Fri, 17 May 2013 01:06:00 +0200

Een prachtige benaming vind ik het, ‘runner up’, voor een beetje een lullige tweede plaats, maar ik ben supercontent! Dankuwel allen, voor het stemmen, het lezen en de steun! Ik word er een beetje melig van! Of zijn dat de cocktails van Ben’s Cocktail Bar talking…?

http://weekend.knack.be/lifestyle/radar/winnaars-weekend-blog-awards-2013/article-4000303431797.htm#

World Bake Day: het dilemma

Thu, 16 May 2013 14:53:25 +0200

Zondag 19 mei is het World Baking Day. Ik hou wel van een uitdaging, en nog meer van bakken (en nóg meer van opeten), dus ik doe graag mee! Alleen kan ik echt niet kiezen wat ik ga klaarmaken :-s. Graag jullie mening! Gezonde brownies met bruine bonen

Hoe komen ze erop? Bruine bonen ipv van bloem gebruiken! En ik lust dat nu eens écht niet graag (bonen hé, brownies, geen probleem), dus daar zit écht wel een challenge in voor mij!

Cake met aardbei, karnemelk en Cointreau, in een pan gebakken
Omdat ik volgende week naar de ‘Cointreau Academy’ ga, en omdat ik ook zo’n grave Le Creuset pan thuis heb, en ik wel eens wil testen of ik er een cake in kan bakken.

Margarita cake
Een collega bracht ooit eens ‘rumcake’ mee uit de Caraïben, en dat smaakte! Cakes zijn hele goede ‘sponsjes’, dus lijkt me dit echt wel een plezant taartje!

Taart met Guinness en chocolade
Oei oei, ik begin hier een alcoholische lijn te zien! Valt het op? Fin, deze staat ook al lang op het ‘to-bake’ lijstje. Guinness is echt wel één van mijn favoriete bieren (niet te vergelijken met Belgische bieren natuurlijk), en ik maakte ook al eens een stoofpotje ermee. Kan niet slecht zijn!

Lemon curd cheesecake
Twee van mijn absolute dessert-favorieten gecombineerd! En hij ziet er nog eens fantastisch uit ook! Ik ben benieuwd of ik er in kan slagen om mijn taart er ook zo goed uit te doen zien…

Fin, wat zou jij kiezen? En wie in de buurt van Antwerpen is zondag of maandag, die mag mij altijd een tweetje sturen (@skaroline), om eens te komen proeven!

Foodbloggers 'battle' part 2: Coeur d'Artichaut in Gent

Thu, 16 May 2013 14:10:16 +0200

We noemen het ‘battle of the foodbloggers’, maar eigenlijk is het gewoon gezellig uit eten en drinken gaan met een bende gelijkgezinde bon vivants met een vlotte pen. Sfeer en gezelligheid gegarandeerd!

De vorige crime scene was een bijzonder geslaagde avond bij Veranda, getuige ook de vele enthousiaste blogposts. Goed opgemerkt door Eric De Wagenaere, eigenaar van Coeur d’Artichaut, die spontaan het ganse clubje uitnodigde om ook bij hem aan tafel te schuiven. Dat hoef je ons geen twee keer te vragen!

Een vrijdagavond in Gent, de gelegenheid laten we ook niet zomaar aan ons voorbij gaan, en zodoende wordt er eerst afgesproken bij cocktailbar Jiggers, ééntje die ook al lang op mijn verlanglijstje prijkt. Helaas heb ik zelf nog maar een half uurtje om kennis te maken met de mysterieuze bar, maar de ontvangst is des te hartelijker! Tijdens mijn blitzbezoek is er maar tijd voor één cocktail (die ik helaas ben vergeten te noteren), maar het smaakte alvast naar meer…
Dit weekend staat er ook een uitje naar Gent gepland, dan breng ik zeker nog eens een uitgebreider bezoek aan Jiggers.

Maar dus: Coeur d’Artichaut. Op het gezellige tuinterras krijgen we nog een aperitiefje (ik ga voor een simpel yet smaakvol Vedettje) en superkrokante rijstchips.

In het prachtige klassieke pand krijgen we een lange tafel in een apart zaaltje toegewezen. Vanavond zal chef Tom Van Lysebettens ons meenemen op een ‘wandeling doorheen de kaart’, waardoor we andere bordjes aangeboden krijgen dan onze buren. En ik mag doen waarvoor ik me altijd moet inhouden: meeprikken in de andere borden van het eetgezelschap, leuk!
En zo geschiedde:
Mijn eerste bordje is een salade van zeekat, komkommer, dille en gepofte rijst.
Superfris, crispy en boterzachte zeekat. Links, rechts en over mij proef ik even mee van verse geitenkaas, gerookte rode biet en jonge scheuten en Grevelingen oester, mierikswortel en kervel. Allemaal ook zeer goed! De rilette van kip, dragon en confit de tomate die zie ik aan mijn neus voorbij gaan, wegens een Sid Frisjes die het gewoonweg té lekker vindt. Ik kan het hem vergeven :-).

Als tussengerechtje krijgt iedereen krokante varkenswang met pommes Pont Neuf en picklesmayo . De varkenswangetjes zijn traag gegaard, vervolgens uit mekaar gehaald en geprest in een rechthoekig vormpje en zo gebakken. Resultaat is een krokant stukje vlees dat erg zacht en smaakvol binnenin. Een absolute topper, alleen mis ik misschien iets van groente.
Ondertussen doen we een klein stoelendansje, en neemt iedereen ergens anders plaats. Fijn, weer nieuwe buren om in hun bord mee te prikken! Mijn hoofdgerecht bestaat uit skrei, kokkels, Oud Brugge, tomaat en basilicum. Superlekker, maar ik ben ook wel een beetje jaloers op mijn buurbord met asperges, van die zalige handgerolde couscous, dooier en hazelnoot. Verder is er ook nog heilbot, crème van zachte curry, akkerzwam en lamsoor, of Mechelse koekoek (boterzacht!) met een tomatentaartje en Griekse yoghurt.

Ondertussen doe ik ook een babbeltje met de begeesterde eigenaar Eric en mogen we een kijkje nemen in de keuken van de nieuwe chef Tom.

Het dessert verschijnt in twee vormen: ganache van Tainori chocolade, bramen en platte kaas of tartine russe met melkchocolade, passie en speculoos. Voor sommigen valt het dessert wat zwaar, maar het is toch een mooie afsluiter.

Wederom een fantastische Bistronomische avond met mensen die van het goede leven houden. We hebben verdorie gelijk!

Gastblogpost van de papa: nog eens Veranda

Tue, 14 May 2013 13:12:00 +0200

Ondertussen staan er al twee verslagen over De Veranda in Berchem op mijn blog. Maar dat wil niet zeggen dat we er niet blijven teruggaan. En ditmaal was de papa er ook bij, die er maar al te graag iets over schrijft! Dus bij deze…

Mijn vrouw en ik hebben de jaarlijkse gewoonte om onze verjaardag te vieren met een etentje, samen met de kinderen (onze dochters en hun partners). Op aanraden van ons Caroline kozen we dit jaar voor het restaurant Veranda in Berchem.

Men zou niet vermoeden dat er achter de eenvoudige gevel van het huis (blijkbaar vroeger een drogisterij) een reeds vermaard gastronomisch restaurant huist.

Binnenin is dat niet anders: een oude toog (nog van de drogisterij?), eenvoudige tafels, stoelen en banken.

Ik begrijp de filosofie: wat belangrijk is, is hetgeen in je bord komt. Persoonlijk had ik toch liever wat meer ‘aankleding’ wat het geheel misschien wat minder lawaaierig zou maken en de harde houten bank was ook mijn vriend niet.

Geen moeilijke keuzes wat het eten betreft: er is maar één vijfgangenmenu, summier opgeschreven op een bord, met suggesties voor aangepaste wijnen verkrijgbaar per glas.

Omdat Caroline ons al verwend had met een glas champagne op onze gezondheid bij haar thuis, sloegen we de aperitief over en we bestelden dan maar een paar flessen water en een fles witte wijn voor bij het voorgerecht. De keuze viel op een Pouilly Fumé van “Domaine Alexandre Bain”: een verrassend rijpe wijn uit 2009 met intens gele kleur en dik parelend in het glas. Iedereen was enthousiast over deze zeer bijzondere smaakvolle wijn maar misschien zou die nog beter passen als aperitief of bij het dessert.
Ondertussen was de eerste amuse met begeleidende commentaar door onze vlotte garçon al opgediend: een tartaar van makreel, gemarineerde komkommer, venkel en mierikswortel. Daarop volgde een kommetje met butternut, licht gepekelde luchtige crème, krokant spek en gemarineerd mosterdzaad.
Voorwaar heerlijke kleine smaakbommetjes!

Voor mij was het voorgerecht “la pièce de resistance”, een waar kunstwerkje: Obsiblue garnalen met crème van wortel, gepekelde wortelschijfjes, Granny Smith schijfjes en zure room. Met veel smaakgenoegens heb ik de creatie ontmanteld. Subliem!
Op de tafels rond ons hadden we al opgemerkt dat er ook wat bijzondere biertjes gedronken werden.

Een paar tafelgenoten (en ikzelf ) lieten het niet aan het hart komen en bestelden er ook eentje. Zowel de wat zoete blonde ‘Dochter van de korenaar’ als het iets bitterder Mayabier konden ons bekoren en waren een uitstekende begeleider voor het alweer lekkere tussengerecht: een crème van rauw, gerookte bloemkoolroosjes met Holstein rundvlees.
Voor bij het hoofdgerecht bestelden we een rode wijn, “Nero di Lupo”, een Nero d’Avola uit Sicilië, toevallig diegene die als suggestie op het bord stond.

Alhoewel ik al goede ervaringen heb met Siciliaanse wijnen brak die mij toch wat zuur op.
De hoofdschotel bestond uit gegrilde kalfsonglet, crème van sjalot, daslook en zilveruitjes. Lekker sappig vlees, perfekt gebakken en uitstekend begeleid door de fijne groentjes. Meer moet dat niet zijn, ik heb zeker de patatten niet gemist.
En dan hadden we nog twee desserten voor de boeg, toch een uitdaging voor mijn al wat vermoeide smaakpapillen!

Eerst werd een schoteltje opgediend met ananas, bouillon van kruiden, koekje van venkel en quinoa, ijs van venkel en koriander. Persoonlijk vond ik dat al voldoende als frisse afsluiter van een heerlijke maaltijd.
Waarschijnlijk mede daardoor smaakte het tweede dessertschoteltje mij wat minder: rabarber, yoghurt, citroenmelisse en granité vaan rode vruchtenthee. Hoe verzinnen ze het.
(excuses voor de erbarmelijke foto, ‘t was laat…)

Bij de koffie werd nog een heerlijke brownie, een soort moussevierkantje met kokos en (op vraag) de rekening geserveerd. Weliswaar een ‘gastronomische’ prijs maar waar voor ons geld!

Dankuwel papa, zowel voor de voortreffelijke traktatie als blogpost!

Culinaria 2013: Pure Street + Give away

Mon, 13 May 2013 23:34:00 +0200

Ante-PS: Voor de give-away, scroll naar onder

Al twee jaar op rij ging ik met plezier op bezoek bij Culinaria²: kleine gerechtjes van topchefs proeven in het prachtige kader van Tour&Taxis. Ik proefde er al enkele zotte dingen, zoals twee jaar geleden een glaasje met een afdekkend bordje: in het glaasje zat zalm en rook, zodat de zalm à la minute gerookt werd, zalig! Of vorig jaar was er de ‘bo ssam’, van San-Hoon Degeimbre: het zag eruit als een eenvoudig hamburgertje, maar bleek een explosie aan smaken en texturen te zijn.
Erg blij was ik dan ook, dat ik dit jaar gevraagd werd om mee het Nederlandstalige luik van de Facebookpagina van Culinaria te vullen. En met de ‘inside information’ die ik nu al kreeg, kan ik je alvast prijsgeven dat het ook dit jaar weer een knaller wordt!

Het thema is ‘Pure Street’: elke chef maakt zijn of haar interpretatie van de culinaire trend ‘street food’. Ze worden daarin bijgestaan door ‘street artists’. Wat dat juist gaat zijn, is ook nog een beetje een mysterie voor mij, maar verwacht je aan grafitti, performances,… Daarbovenop zullen de studenten van designacademie Lacambre voor elke chef een aangepast bord ontwerpen.
Schetsen door Denis Meyers op de persconferentie

Wat mag ik al wel prijsgeven?
Van woensdag 29 mei tot zondag 2 juni, (basis)tickets 75€ voor 8 gerechtjes (waaronder een hapje van een ‘aanstormend talent’, 5 gerechten van Michelinchefs, twee desserts, …)

Chefs: 17 sterrenchefs, toppatissiers (Joost Arijs! Pierre Marcolini!…) die instaan voor het dessert, en jong keukengeweld als Davy Schellemans en Broes Tavenier die de smaakpapillen op gang mogen trekken.

Masterclasses: cocktailmasterclass, brandend actueel: insecten proeven! (één bereiding waar je het helemaal niet in merkt, één met een subtiele verwerking en ééntje waarin je het insect nog goed herkent, spannend), ‘battle of the butchers’ met slagerij Dierendonck, Omnivore world tour, een stadsserre, wilde planten proeven, een literair café, enzovoort!

En zo wordt er nog een pak meer prijsgegeven op de Facebookpagina, liken die handel! See you there?

En kijk, we doen nog eens zot: ik geef zowaar een duoticket weg voor vrijdag 31 mei! Plaats een leuke comment op één van de Nederlandstalige Facebookberichten op de pagina van Culinaria, deel op jouw tijdlijn en dan kies ik er maandag 20 mei een gelukkige winnaar uit. Veel succes!

Sang Hoon Degeimbre (L’air du Temps**) - Kalfstartaar met ‘scheermesjes’, te proeven van woensdag 29 mei tot zondag 2 mei 2013

Yves Mattagne (Sea Grill**) - Ravioli met foie gras, gerookte paling en consommé van eend, te proeven op woensdag 29 en donderdag 30 mei 2013

Arrabelle Meirlaen (Arrabelle Meirlaen*) - Asperges van Regalys met chlorofyl en wilde planten, te proeven van woensdag 29 mei tot zondag 2 juni 2013

Uitgetest: Le Creuset sauteerpan

Sun, 05 May 2013 22:23:00 +0200

Toen ik nog bij reclamebureau Saatchi&Saatchi werkte, stond er in onze e-mailsignature onze ‘lovebrand’: het merk waarvoor jij tekent, ambassador bent, openlijk jouw liefde voor betuigt. Als copywriter was dat toenmalig ‘Bic’, mijn knabbelbalpen waaruit ik ideeën probeerde te zuigen. Een vijftal jaren en een carrièreswitch later is het logisch dat dat ook verandert. En wel nu, zonder enige twijfel mogelijk, zou dat sowieso Le Creuset zijn voor mij!

Niet erg verrassend misschien, ik ken wel meerdere foodies die het merk aanbidden. Oerdegelijk materiaal, prachtige kleuren, levenslange garantie,… Wat wil je nog meer? Innovatie misschien? Want ook bij Le Creuset hebben ze de laatste jaren niet stil gezeten. Waar vroeger hun iconische koraalrode gietijzeren stoofpan de primus van de klas was, zijn er nu tal van nieuwe hoogkwalitatieve producten (die schattige aardewerken mini-cocottejes, siliconen spatels, enz…) die de aandacht opeisen.

Zo ook de gloednieuwe collectie ‘meerlagig RVS - magnetik’, waarvan ik de sauteerpan “Provençale” mocht uittesten. Wederom een pronkstuk, zij het niet zo opvallend als zijn kleurrijke gietijzeren voorvaders. Maar eveneens oerdegelijk: de pan bestaat uit drie lagen metaal, binnen en buiten roestvrij staal, met daartussen aluminium, wat ervoor zorgt dat de warmte mooi geleid wordt, van de bodem tot de rand van de pan, zonder kans op overhittingspunten. En vederlicht, in tegenstelling tot… De ‘magnetik’ in de benaming zegt het ook al: ook geschikt voor inductie (dat ik nu nog niet bezit), maar dus ook zeer efficiënt op gas. Verder past hij ook perfect in oven of vaatwasser, en zijn er handige inhoudsaanduidingen binnenin voorzien.

Ik ben er tot nu toe nog een beetje zuinig op geweest, op mijn mooi blinkende pan, hij mag tenslotte nog levenslang meegaan. Maar is ook al goed van pas gekomen bij het maken van een heerlijke zeebaars met Provençaalse saus en deze steak, Guinness & cheese pie van Jamie Oliver: door het grote verdampingsvlak, kan het vlees mooi garen, en een rond vel bladerdeeg past er perfect op, om dan in de oven te zetten!

Een echte aanrader, deze pan. But then again, wat van Le Creuset is dat niet?

Weekend Blog Awards: hoera, finaleplaats!

Fri, 03 May 2013 17:11:18 +0200

Er valt mij weer een schone eer te beurt, want ook dit jaar is ‘Avocado van de Duivel’ geselecteerd voor de Knack Weekend Blog Awards, hoera!

Vandaag verscheen er ook een leuk artikel op de website van Weekend Knack, met een overzichtje van alle foodbloggers die genomineerd zijn:

“Los van de originele naam vinden wij deze blog finalewaardig omdat Caroline duidelijk heel begeesterd is door koken (ze blogt bijvoorbeeld ook voor vtmkoken en volgde een opleiding tot hulpkok) en is bijzonder toegewijd. Op regelmatige basis zet ze verzorgde blogposts online met leuke recepten, fijne food stories en duidelijke foto’s.”

Lees het volledige artikel hier.

Erg fijn om te horen! Ik probeer er inderdaad veel werk in te steken, zowel visueel als tekstueel…

Nu je toch al tot hier gelezen hebt, zou je het dan ook zien zitten om te stemmen?

De avocado dankt u zeer!

Frozen guacamole in de Kitchen Aid ijskrèmedraaier

Wed, 01 May 2013 21:59:00 +0200

Een prachtige keukenrobot en best wel prijzige accessoires die je eigenlijk veel te weinig gebruikt, herkenbaar niet? Fin, die keukenrobot van mij is wel wat heavy duty gewend, maar de ijsjesdraaier wordt maar sporadisch uit de diepvries gehaald. Tot nu vermoed ik, want dit is echt wel dé ontdekking van het jaar: frozen guacamole!

Ik viste het recept op uit het Kitchen Aid kookboek, dat je gratis krijgt bij aankoop van de beauty, en bovendien ook gratis kan downloaden in de appstore. Echt een aanrader trouwens, wat dacht je van gin tonic syllabub, crostini met chocolade-olijventapenade of espuma van hummus?

Maar dat avocado-ijis, da’s dus zeker een schot in de roos. Tijd voor het recept:
Voor 4 tot 6 personen

350 gr vruchtvlees van rijpe avocado’s
1 kleine rode chilipeper
1 teen knoflook
sap van 2 limoenen
geraspte schil van 1 limoen
2 el fijngehakte koriander
1/2 tl zout
1 el suiker
200 ml room

Salsa

4 lente-uien
1/2 rode ui
12 kerstomaatjes
1 el olijfolie
sap van 1/2 limoen
1 el fijngehakte koriander
versgemalen zwarte peper en zout

Doe het vruchtvlees van de avocado in een blender. Ontpit de chilipeper en voeg toe, samen met de knoflook, het limoensap en de schil, de koriander, het zout, de suiker en room. Mix tot een homogeen mengsel waarin nog kleine stipjes chilipeper en koriander zichtbaar zijn. Doe het mengsel in de vrieskom en meng op stand 1 tot het ijs bijna is opgesteven. Je kan meteen zo serveren, of invriezen in een plastieken doosje.

Versnij de lente-ui, rode ui en kerstomaatjes. Roer er de olijfolie, het limoensap en de koriander onder en kruid naar smaak.

Dien een quenelle guacamoleijs met de salsa en eventueel wat geroosterde uitjes als hapje op.

Kan je het je inbeelden, dit op een zomerse avond? Wat mij betreft is die ijsmaker zijn geld dus wel waard geweest! Ik maakte trouwens ook al superlekker yoghurtijs en ijs van dulce de leche, beide ook echt top!

Champagnestreek + DS-ritje = stijlpunten scoren #piper

Mon, 29 Apr 2013 19:47:03 +0200

Champagnestreek + DS-ritje = stijlpunten scoren #piper

Pimp your f**king kotfood

Sun, 28 Apr 2013 12:49:00 +0200

Het buzzmoment rond Sergio Herman die studentenkost pimpt is ondertussen al wel wat gepasseerd, maar toch wil ik graag even aandacht vestigen op dit erg fijne én nuttige kookboekje.

De kotkeukentips en gerechten van de studenten laat ik aan mij voorbijgaan, maar het niemendalletje met relatief eenvoudige gerechten mét Sergio-touch heeft het toch tot het goudhaantje van mijn kookboekenkast gemaakt.

Ik zie een kotstudent nu nog niet meteen met een spuitzak dotjes mascarponécrème op een bordje aanbrengen, maar met een goede mise-en-place en genoeg tijd kan ik dit gemakkelijk aan. I love it!

Al regelmatig kwam dit hippe gepimpte sardienstjesblikje op de hapjestafel, en onlangs kon ik scoren op een etentje voor vrienden met deze risotto met tomaat, basilicum en mozzarella.

Risotto, voor 4

120 gr risottorijst (vond ik een beetje weinig, mag dus wat meer zijn)
1 klein sjalotje, gesnipperd
1 klein teentje knoflook
peper en zout
1/2 dl witte wijn
Olijfolie
3,5 dl kippenbouillon
50 gr Parmezaanse kaas, geraspt

Bak de risottorijst met de sjalot en look in een scheutje olijfolie. Kruid met peper en zout. Blus de sjalot en look met witte wijn en laat die verdampen. Voeg dan lepel voor lepel de kippenbouillon toe tot de rijst mooi beetgaar is. Wacht tot de rijst alle kippenbouillon heeft opgenomen vooraleer je nieuwe bouillon toevoegt. Zorg dat het mengsel mooi smeuïg is. Roer ten slotte 50 gr Parmezaanse kaas door de risotto.

Gepofte tomaten

12 kerstomaatjes
3 dl olijfolie

Verwarm de oven voor op 180°C. Leg de tomaatjes op een bakplaat, besprenkel ze met olijfolie en bak ze gedurende 6 minuten.

Parmezaanse melk

250 gr Parmezaanse kaas
20 cl melk
20 cl room
peper en zout

Neem de helft van de Parmezaanse kaas en hak deze fijn. Verwarm de melk en room, en kruid met peper en een beetje zout. Voeg de Parmezaanse kaas toe en laat een half uur op een laag vuur trekken. Roer af en toe. Zeef de melk en schuim ze met een staafmixer op voor het serveren.

Basilicumolie en basilicumcrème

1 bos basilicum
3 dl olijfolie
150 gr mascarpone
peper en zout
1/2 dl melk

Olie: mix de basilicum met 3 dl olijfolie met de staafmixer tot een mooie groene basilicumolie. Zeven en koud wegzetten. Crème: kruid de mascarpone met peper en zout, en voeg de melk toe. Voeg 60 gr basilicumolie toe tot je een mooie groene crème krijgt.

Tapenade van courgette en olijven

1 courgette, in blokjes gesneden
olijfolie
1 el sjalot, gesnipperd
1/2 teen knoflook, fijngesneden
peper en zout
1 potje groene olijven zonder pit, gehakt
2 el Parmezaanse kaas, geraspt
sap en rasp van 1/2 limoen

Stoof de blokjes courgette in olijfolie samen met de sjalot en look. Kruid met peper en zout. Voeg de olijven, Parmezaanse kaas en limoensap en -rasp toe. Meng voorzichtig en giet af in een zeef.

Toast en afwerking

12 kerstomaatjes, gemixt en gezeefd
1 pakje mozzarella
4 witte dikke boterhammen, zonder korst
olijfolie
fleur de sel

Bak het brood goudbruin in olijfolie. Laat de toasts op keukenpapier uitlekken en bestrooi ze met fleur de sel. Werk de risotto af met de gezeefde tomatenpulp en wat gesneden basilicum. Plaats de risotto aan de zijkant van het bord, leg de toast op de rijst. Beleg deze met mozzarella, tomaat en tapenade. Spuit de basilicumcrème tegen de risotto en op de toast. Lepel de Parmezaanse melk rond de risotto en besprenkel het gerecht met basilicumolie.

Relatief gemakkelijke recepten die er fantastisch uitzien (niet per sé op mijn foto’s)… Pimp your f**king kotfood kost je slechts €9,95 in de betere boekhandel!

Garuda: Javaanse keuken in Brussel

Thu, 25 Apr 2013 23:18:00 +0200

Zomaar uitgenodigd worden om te komen proeven in een restaurant, het is me nog niet vaak overkomen, maar ik kan het alleen maar aanmoedigen! En als het om een keuken gaat waar ik nog maar weinig over ken, ben ik helemaal enthousiast. Fin, ‘t is te zeggen: als ik al enkele woordjes Indonesisch ken, dan gaat het uiteraard om eten: soto ayam, rendang, atjar tampoer en natuurlijk de erg gekende “peper-in-de-poep” chilisaus sambal oelek!

Maar goed, zoals dat vaak gaat met de keuken van een land: éénduidig zeggen dat iets Indonesisch is, dat gaat niet. Het is een enorm groot land (of zeg maar eilanden), met enorm veel regionale verschillen!

Bij Garuda maken we kennis met de Sundanese keuken, een regio in het Westen van Java, met als belangrijkste steden Jakarta en Bandung (ook wel het Parijs van Java genoemd). Deze regio is vrij centraal gelegen, en daarom ook vrij klassiek en representatief voor Indonesië.

Zaakvoerder Sydney Houyoux schuift gezellig mee met ons aan tafel, en vertelt ons zijn verhaal. Hij wilde 8 jaar geleden een restaurant openen, en koos voor Indonesisch, met zijn vader die daar geboren is. In de zoektocht naar een chef, raadde zijn vader aan om eens aan te kloppen bij de ambassade van Indonesië in Brussel, en de rest ging eigenlijk vanzelf. Na vijf jaar verhuisden ze naar hun huidige pand in de Adolphe Buyllaan, dat ruimer is, en ook ruimte biedt voor een prachtige Indonesische tuin.

Ook kom ik te weten dat Indonesiërs eigenlijk geen voor-, hoofd- en nagerecht kennen, maar alles samen op tafel brengen, en dan verorberen met de pollekes. De bekende rijsttafel dus. Garuda is een beetje aangepast aan onze Westerse gebruiken, en krijgen we dus toch eerst enkele hapjes voorgeschoteld (met mes en vork). Het was anders wel alvast ‘fingerlickin’ good’!
Geen grote verrassingen, maar wel erg verfijnd: loempia met groenten, kipsatétjes met huisgemaakte pindasaus en gegrilde scampi met spicy sojasaus.

Daarna brengt de chef tal van schaaltjes met zijn favoriete bereidingen van de kaart. Een bloemlezing:
Gegrilde eend met pindasaus, en ook een gelakte eend met dhabu dhabu: een gekruide saus met ananas en chilipepers (het moet blijkbaar een favoriet van velen geweest zijn, want ik ben niet snel genoeg geweest om er een foto van te nemen!)

Scampi met gefrituurde kokos

Lamsvlees gulai & kambing (Indonesische curry)

Aubergine met zachte soja

Pepes ayam: gemarineerde kip gegaard in bananenblad

Kip met traditionele saus

Sambal merah (het mildere broertje van oelek), atjar (gepickelde groentjes) en gele rijst (op smaak gebracht met wel 15 kruiden).

Alles erg goed op smaak, en erg verfijnd. Ik at al enkele malen een Indonesische rijsttafel, maar dat deed me eerder denken aan fast food (vettig en vaak gefrituurd).

Ik at mijn buikje goed rond, en opteerde als dessert voor fruitsalade. Zeker niet de juiste keuze, erg saai. De mensen met bananenbeignets leken meer tevreden, maar daar moet je wel echt een plaatsje voor vrijhouden! En die afsluitende jasmijnthee smaakte ook erg goed.

Een erg fijne en lekkere avond, en zo heb ik ook eens kennis kunnen maken met mijn franstalige blogcollega’s (mon francais est mis lourd sur le grill, amai!)

Garuda
Adolphe Buyllaan 25
1050 Bruxelles
02/513.05.92.
garudabrussels.eu
(Gesloten op zondag)

bvproducten: Piet Huysentrui gniffel

Wed, 24 Apr 2013 16:53:32 +0200

bvproducten:

Piet Huysentrui

*gniffel*

Supercute van Coca Cola!

Wed, 24 Apr 2013 16:35:42 +0200

Supercute van Coca Cola!

Salade Maroccaine Ik schreef er al over in mijn blogpost over...

Wed, 24 Apr 2013 10:00:35 +0200

Salade Maroccaine

Ik schreef er al over in mijn blogpost over Fez in Marokko, en ik kreeg er bij de eerste zonnestralen hier dan ook spontaan zin in: Marokkaanse rauwkostsalade (of salade Maroccaine dus, zoals ze het daar noemen).

Dit is mijn versie, ideaal als slaatje bij de barbecue of picknick, of om gewoon van te genieten in het zonnetje!

Ingrediënten voor 2:

4 tomaten (ik had nog een kistje staan met mini-tomaatjes in allerlei kleuren en vormen, ook leuk natuurlijk!
1 komkommer
1 rode ui
sap en rasp van 1 citroen
een beetje feta, verkruimeld
een eetlepel komijn
fijngehakte peterselie en enkele korianderblaadjes
1 appelsien
een geutje olijfolie
peper en zout

Bereiding:
Snij de rode ui fijn, en doe er meteen het citroensap over (vergeet die citroenschil ook niet eerst te raspen) en de komijn. Laat marineren.

Snij de tomaten en komkommer in fijne stukjes, en meng mee onder de marinade. Schil de appelsien tot voorbij het witte vliesje (à vif) en snij de partjes er mooi uit. Hak de peterselie fijn, en meng alles onder de salade.

Breng op smaak met peper, zout en olijfolie en werk af met de feta, korianderblaadjes en citroenrasp. Superfris!

Zalige poster! Hier te koop, maar wel wat duur (gemakkelijk zelf...

Wed, 24 Apr 2013 09:29:11 +0200

Zalige poster! Hier te koop, maar wel wat duur (gemakkelijk zelf te maken denk ik dan) http://www.countryliving.com/homes/shopping/2013-50-finds-under-50-dollars#category1-13

Gintonicshop.be

Tue, 23 Apr 2013 23:30:44 +0200

Dat ik een gin tonic fan ben, dat wist je misschien al. Niet alleen zijn de flessen waarin de spirit verkocht wordt vaak wondermooi (Hendricks! Monkey 47! The Botanist!), alsook de tonics zelf (Fever Tree! Thomas Henry! Fentimans!), het smaakt bovendien ook nog eens fantastisch, zowel als apero als zakkertje, of gewoon omdat het kan. Daarnaast kan je ook nog echt creatief zijn met de garnering. Een schijfke komkommer bij Hendricks, limoenrasp, frambozen,… En zag ik daar nu geen dennenappel passeren in een GT-glas bij Pure C?

Gin tonic is hotter dan ooit, en dat hebben ze bij de nieuwe opgerichte gintonicshop.be slim gezien! Want echt veel verschillende merken gin, laat staan tonic (sorry Uma, I don’t loooove Sssssschweppes), vind je nog niet zomaar in de lokale supermarkt of drankenhandel. Maar goed nieuws dus, voortaan kan je terecht bij de nieuwe webshop gintonicshop.be.

Om de lancering van de shop te vieren, werd ik uitgenodigd voor een GT-tasting met niemand minder dan Jurgen Lijcops, sommelier van restaurant The Glorious, de man die hedendaags furore maakt met cocktails te combineren met fijne gerechten.

Als apero gaat de Hendricks let schijfje komkommer rond, ‘de basis’ zeg maar in GT-kringen. Veel verder dan dat ben ik ook nog niet geraakt, dus was ik maar al te blij met de proefsessie.

Als 1ste krijgen we een grote bel G’vine Florison met Fever Tree Lemon. Heel floraal (de bloesems zijn mee gedistilleerd), een ideale opener op een zomers terrasje. Het glas is erg belangrijk leren we, om alle geuren en smaken een volle kans te geven. Als garnituur krijgen we een frivole framboos, die het bloemen- en fruitpalet kracht bij zet. Foodpairingsgewijs raadt Jurgen ons een sashimi van zeebaars aan.
In een martiniglas krijgen we een Amerikaanse gin te proeven: Cold River uit Maine: een destillaat uit aardappelen en daarom veel meer suikers en voller van smaak. Daar past de Fever Tree light bij, een drogere tonic, die de gin naar voor brengt. De verrassende garnituur is een stukje tomarillo, dat aangeraden wordt eerst op te eten, voor het drinken. Weer een straffe smaaksensatie rijker! Kan je je er gelakte paling met soja en gember bij inbeelden? Ik wel!

Er moet een favoriet van de avond zijn, en dan is het wel deze voor mij: een longdrink Gin Mare, kenmerkend voor zijn toetsen van olijven, tijm, rozemarijn en basilicum. Daarbij komt een Fever Tree Mediteranean (“Soms moet je het niet te ver gaan zoeken”, aldus Lijcops), en ook een verrassende ‘roerstaaf’ citroengras, die voor een mooi tegenevenwicht zorgt met de kurkdroge tonic. Subtiele finesse!

Afsluiten (hips ook trouwens!) doen we met de Schotse lassie ‘Gin Carunn’ met Fever Tree Classic, limoen en gecrushte jeneverbes. Rustiek, fijn en elegant. Een echte klassieke ‘G&T’.

Moe maar voldaan zwalp ik naar huis, tevreden met alweer een pak nieuwe smaaksensaties én een webadresje rijker! ——-> gintonicshop.be!

@hannelulu heeft gelijk: Beste. Nootjes. Ooit. Wel prijzig: iets...

Sun, 21 Apr 2013 15:45:59 +0200

@hannelulu heeft gelijk: Beste. Nootjes. Ooit. Wel prijzig: iets meer dan €4 bij Delhaize, maar wel waard dus!

Foto’s Fez, deel 2

Sat, 20 Apr 2013 23:26:56 +0200

De blauwe poort

ahum

de waterklok, aan de schaduw kan je zien hoe laat het is

hout-workhsop

schattige ezeltjes all over!

munt snuiven tegen de stank in de leerververijen

heerlijke kebabs!

Marokko ten voete uit!

Foto’s Fez, deel 2

Foto’s Fez, deel 1

Sat, 20 Apr 2013 23:19:39 +0200

In de medina

Winkeltje met ... ? (geen idee)

Kleurrijke schoentjes

1001 lichtjes

Eén van de 14 poorten

De leerlooierijen

Satteliet-country

Schone interieurs!

Nootjes roosteren

Foto’s Fez, deel 1