skaroline

foto’s van @snarah Moulin de Cassadotte - Caviar de France De fantastische #208trip is nu al even achter de rug (snif), maar er rest mij nog verslag te maken van één bijzonder bezoek, en dat was dat aan de de steurkwekerij ‘Caviar de France’ in de Moulin de la Cassadotte. Als kaviaar-leek werd dit een heel erg interessant en vooral ook verrassend lekker bezoek.  Steur kweken voor kaviaar is een erg intensief en langdurig project: de omstandigheden moeten ideaal zijn, en dat 10 jaar lang, want zo lang duurt het voor de vrouwtjessteur haar zwarte goud éénmalig afgeeft. Bij Caviar de France kiezen ze er bewust voor om hun productie laag (“maar” 1 ton per jaar) om deze optimale omstandigheden te kunnen garanderen. De steuren zitten in grote bassins en worden gevoed met biologische voeding. Het water komt uit de naburige erg zuivere rivier. Aan de molen is ook een waterput, waar het water wordt uitgepompt. De steuren zwemmen in dit zuivere water in hun laatste levensweken om te ontgiften.  Tijdens de rondleiding door de vriendelijke marketingverantwoordelijke Heather krijgen we dit allemaal uitgelegd, en wat nog beter is: achteraf mogen we proeven van de twee soorten die Caviar de France produceert, samen met een glaasje frisse witte Bordeaux, wat naar hun mening ook de beste manier is om kaviaar te degusteren: zo puur mogelijk.  De eerste soort is Diva: de pure kaviaar met enkel een beetje zout toegevoegd. Een heerlijk zachte, subtiele, zilte smaak die ook aan noten doet denken. Deze valt bij mij heel erg in de smaak. De andere soort is Ebène, gerijpte en geraffineerde kaviaar die een meer uitgesproken smaak die Sarah vooral kan bekoren. Handig, zo allebei een favoriet hebben.  Bovenop dit alles hoeven we niet te betalen voor de rondleiding en degustatie. Daar stel ik graag een blogpost tegenover! Maar laat dat je oordeel vooral niet beïnvloeden, want het is echt lekker en een uniek product dat je zeker en vast eens moet geproefd hebben.  Groeten van tsarina Carolina


foto’s van @snarah

Moulin de Cassadotte - Caviar de France


De fantastische #208trip is nu al even achter de rug (snif), maar er rest mij nog verslag te maken van één bijzonder bezoek, en dat was dat aan de de steurkwekerij ‘Caviar de France’ in de Moulin de la Cassadotte. Als kaviaar-leek werd dit een heel erg interessant en vooral ook verrassend lekker bezoek. 

Steur kweken voor kaviaar is een erg intensief en langdurig project: de omstandigheden moeten ideaal zijn, en dat 10 jaar lang, want zo lang duurt het voor de vrouwtjessteur haar zwarte goud éénmalig afgeeft. Bij Caviar de France kiezen ze er bewust voor om hun productie laag (“maar” 1 ton per jaar) om deze optimale omstandigheden te kunnen garanderen. De steuren zitten in grote bassins en worden gevoed met biologische voeding. Het water komt uit de naburige erg zuivere rivier. Aan de molen is ook een waterput, waar het water wordt uitgepompt. De steuren zwemmen in dit zuivere water in hun laatste levensweken om te ontgiften. 

Tijdens de rondleiding door de vriendelijke marketingverantwoordelijke Heather krijgen we dit allemaal uitgelegd, en wat nog beter is: achteraf mogen we proeven van de twee soorten die Caviar de France produceert, samen met een glaasje frisse witte Bordeaux, wat naar hun mening ook de beste manier is om kaviaar te degusteren: zo puur mogelijk. 

De eerste soort is Diva: de pure kaviaar met enkel een beetje zout toegevoegd. Een heerlijk zachte, subtiele, zilte smaak die ook aan noten doet denken. Deze valt bij mij heel erg in de smaak. De andere soort is Ebène, gerijpte en geraffineerde kaviaar die een meer uitgesproken smaak die Sarah vooral kan bekoren. Handig, zo allebei een favoriet hebben. 

Bovenop dit alles hoeven we niet te betalen voor de rondleiding en degustatie. Daar stel ik graag een blogpost tegenover! Maar laat dat je oordeel vooral niet beïnvloeden, want het is echt lekker en een uniek product dat je zeker en vast eens moet geproefd hebben. 

Groeten van tsarina Carolina

208trip
kaviaar
Caviar de France
2
Fijn dineren op z’n Frans Op de #208trip naar Bordeaux heb ik tot tweemaal toe de gelegenheid gehad om er in een sterrenrestaurant te gaan eten. Wat vooral opviel is dat het er een pak klassieker en traditioneler aan toegaat als bij ons. Dit kan toeval zijn, maar ik denk dat je toch algemeen de lijn kan trekken dat Frankrijk vasthoudt aan zijn rijke culinaire, zij het klassieke traditie. En daar is zeker niets mis mee, maar geen moleculaire hoogstandjes hier, en al zeker geen mos uit een bloempotje à la Rene Redzepi.  De eerste dag van de roadtrip mochten we voor de lunch halt houden bij Hotel Les Pléiades in Barbizon, even voorbij Parijs. Het restaurant van het hotel heeft één Michelinster, en aldaar werden we héél hartelijk onthaald. We waren blijkbaar de enige lunchgasten, en namen dus wat onwennig plaats in het donkere barokke restaurant.  Meteen krijgen we een glaasje bubbels en enkele hapjes voorgeschoteld: Een compôte van langoustine met toastje met foie gras, espuma van groene asperge met mandarijn (zeer verrassende combinatie!) en een bereiding met garnaal. Als enige gasten volgden de gerechten mekaar snel op: als voorgerecht kozen we beide voor ‘coquillage met citroen en gekonfijte tomaat, gelei van zeewater en venkel’. De coquillage blijken verschillende zeevruchtjes uit schelpjes te zijn, die helaas soms een beetje rubberachtig waren. Dit gerechtje kan me eerlijk gezegd minder bekoren, maar het zag er wel fantastisch mooi uit! Het hoofdgerecht dat is wel helemaal mijn meug: gebakken pollack, puree met truffel en seizoensgroentjes. Perfect gebakken visje, zalig lekkere puree en de groentjes in verrassende vormen en texturen. Sarah koos voor de parelhoenfilet, die ook begeleid werd door de puree en seizoensgroenten, met ook nog een emulsie van thee. Ook van de overkant van de tafel kwamen goedkeurende smakgeluiden.  Het dessert was een echt kunstwerkje: ik kreeg een ‘geometrie van donkere, melk en witte chocolade’. Heel veel smaken en texturen, echt lekker, maar wel zwaar en veel. Sarah kreeg een echt prinsessendessertje: zandkoekje met ‘architextuur’ (woehoew, een woordspeling!) van rode vruchten. Het is duidelijk, in de desserten kan de chef zich helemaal uitleven! De chef kwam ons trouwens nog even gedag zeggen na deze voortreffelijke lunch, altijd leuk! De volgende dag in Bordeaux werden we ‘s avonds verwacht bij Le Chapon Fin, evenzeer met een ster vermeld in de Groene Gids. Zoals het dergelijk restaurant betaamt, worden we weer zeer welkom ontvangen. Het restaurant is in het centrum van Bordeaux. Je wandelt binnen in een indrukwekkende ruimte, met alweer een rotswand als één van de muren (zoals in Vouvray). Sarah en ik twijfelden of het nu een echte rots was of niet… Het glaasje bubbels staat alweer op ons te wachten, en daarbij krijgen we een schattig bordje amuses: soepje van groene asperge en courgettes, kroketje met morielles en een bereiding met rode biet. Als tweede amuse krijgen we ook nog rundstartaar met kwarteleitje en een espuma van Stilton.  We krijgen het menu ‘Parfums et découverte’. Het voorgerecht daarvan is een crème van linzen met kroketje van varkenspoot, gamba en een emulsie van witte truffel. Hoewel ik geen fan ben van linzen, kon dit gerechtje met wonderwel bekoren. Ook de varkenspoot is een first voor mij, maar smaakt echt lekker! Mijn hoofdgerecht is smeltzacht lamszadel met een canneloni van gegrilde aubergine en kikkererwten en een sausje van geconfijte citroen. Een heerlijk gerecht met een knipoog naar het Midden-Oosten, weinig op aan te merken! Sarah krijgt gegrilde zeebaars met pompelmoes en een sausje van gekruide rode wijn. Minder mijne meug, maar Sarah is tevreden. De begeleidende wijnen, uitgeschonken door een cocky sommelier (het ging hem wel af) zijn trouwens ook voortreffelijk. Dan volgt de surprise van de avond: er wordt ons een groot karretje vol met kaas voorgerold. Het wordt niet klassieker Frans dan dit! En daarbovenop krijgen we - I kid you not - ook nog eens eerst een pré-dessertje: tartaar van mango én als dessert millefeuille met aardbeien en mango, aardbeiensorbet en balsamico. Dat we ook nog eens gebak kregen bij de koffie achteraf, hoef ik niet meer te vermelden zeker?  Dat de Fransen aan de bakermat van de gastronomie stonden is zo meer dan bewezen voor mij! Opmerking: de foto’s van Le Chapon Fin heb ik in een volgende blogpost geplaatst. Fijn dineren op z’n Frans Op de #208trip naar Bordeaux heb ik tot tweemaal toe de gelegenheid gehad om er in een sterrenrestaurant te gaan eten. Wat vooral opviel is dat het er een pak klassieker en traditioneler aan toegaat als bij ons. Dit kan toeval zijn, maar ik denk dat je toch algemeen de lijn kan trekken dat Frankrijk vasthoudt aan zijn rijke culinaire, zij het klassieke traditie. En daar is zeker niets mis mee, maar geen moleculaire hoogstandjes hier, en al zeker geen mos uit een bloempotje à la Rene Redzepi.  De eerste dag van de roadtrip mochten we voor de lunch halt houden bij Hotel Les Pléiades in Barbizon, even voorbij Parijs. Het restaurant van het hotel heeft één Michelinster, en aldaar werden we héél hartelijk onthaald. We waren blijkbaar de enige lunchgasten, en namen dus wat onwennig plaats in het donkere barokke restaurant.  Meteen krijgen we een glaasje bubbels en enkele hapjes voorgeschoteld: Een compôte van langoustine met toastje met foie gras, espuma van groene asperge met mandarijn (zeer verrassende combinatie!) en een bereiding met garnaal. Als enige gasten volgden de gerechten mekaar snel op: als voorgerecht kozen we beide voor ‘coquillage met citroen en gekonfijte tomaat, gelei van zeewater en venkel’. De coquillage blijken verschillende zeevruchtjes uit schelpjes te zijn, die helaas soms een beetje rubberachtig waren. Dit gerechtje kan me eerlijk gezegd minder bekoren, maar het zag er wel fantastisch mooi uit! Het hoofdgerecht dat is wel helemaal mijn meug: gebakken pollack, puree met truffel en seizoensgroentjes. Perfect gebakken visje, zalig lekkere puree en de groentjes in verrassende vormen en texturen. Sarah koos voor de parelhoenfilet, die ook begeleid werd door de puree en seizoensgroenten, met ook nog een emulsie van thee. Ook van de overkant van de tafel kwamen goedkeurende smakgeluiden.  Het dessert was een echt kunstwerkje: ik kreeg een ‘geometrie van donkere, melk en witte chocolade’. Heel veel smaken en texturen, echt lekker, maar wel zwaar en veel. Sarah kreeg een echt prinsessendessertje: zandkoekje met ‘architextuur’ (woehoew, een woordspeling!) van rode vruchten. Het is duidelijk, in de desserten kan de chef zich helemaal uitleven! De chef kwam ons trouwens nog even gedag zeggen na deze voortreffelijke lunch, altijd leuk! De volgende dag in Bordeaux werden we ‘s avonds verwacht bij Le Chapon Fin, evenzeer met een ster vermeld in de Groene Gids. Zoals het dergelijk restaurant betaamt, worden we weer zeer welkom ontvangen. Het restaurant is in het centrum van Bordeaux. Je wandelt binnen in een indrukwekkende ruimte, met alweer een rotswand als één van de muren (zoals in Vouvray). Sarah en ik twijfelden of het nu een echte rots was of niet… Het glaasje bubbels staat alweer op ons te wachten, en daarbij krijgen we een schattig bordje amuses: soepje van groene asperge en courgettes, kroketje met morielles en een bereiding met rode biet. Als tweede amuse krijgen we ook nog rundstartaar met kwarteleitje en een espuma van Stilton.  We krijgen het menu ‘Parfums et découverte’. Het voorgerecht daarvan is een crème van linzen met kroketje van varkenspoot, gamba en een emulsie van witte truffel. Hoewel ik geen fan ben van linzen, kon dit gerechtje met wonderwel bekoren. Ook de varkenspoot is een first voor mij, maar smaakt echt lekker! Mijn hoofdgerecht is smeltzacht lamszadel met een canneloni van gegrilde aubergine en kikkererwten en een sausje van geconfijte citroen. Een heerlijk gerecht met een knipoog naar het Midden-Oosten, weinig op aan te merken! Sarah krijgt gegrilde zeebaars met pompelmoes en een sausje van gekruide rode wijn. Minder mijne meug, maar Sarah is tevreden. De begeleidende wijnen, uitgeschonken door een cocky sommelier (het ging hem wel af) zijn trouwens ook voortreffelijk. Dan volgt de surprise van de avond: er wordt ons een groot karretje vol met kaas voorgerold. Het wordt niet klassieker Frans dan dit! En daarbovenop krijgen we - I kid you not - ook nog eens eerst een pré-dessertje: tartaar van mango én als dessert millefeuille met aardbeien en mango, aardbeiensorbet en balsamico. Dat we ook nog eens gebak kregen bij de koffie achteraf, hoef ik niet meer te vermelden zeker?  Dat de Fransen aan de bakermat van de gastronomie stonden is zo meer dan bewezen voor mij! Opmerking: de foto’s van Le Chapon Fin heb ik in een volgende blogpost geplaatst. Fijn dineren op z’n Frans Op de #208trip naar Bordeaux heb ik tot tweemaal toe de gelegenheid gehad om er in een sterrenrestaurant te gaan eten. Wat vooral opviel is dat het er een pak klassieker en traditioneler aan toegaat als bij ons. Dit kan toeval zijn, maar ik denk dat je toch algemeen de lijn kan trekken dat Frankrijk vasthoudt aan zijn rijke culinaire, zij het klassieke traditie. En daar is zeker niets mis mee, maar geen moleculaire hoogstandjes hier, en al zeker geen mos uit een bloempotje à la Rene Redzepi.  De eerste dag van de roadtrip mochten we voor de lunch halt houden bij Hotel Les Pléiades in Barbizon, even voorbij Parijs. Het restaurant van het hotel heeft één Michelinster, en aldaar werden we héél hartelijk onthaald. We waren blijkbaar de enige lunchgasten, en namen dus wat onwennig plaats in het donkere barokke restaurant.  Meteen krijgen we een glaasje bubbels en enkele hapjes voorgeschoteld: Een compôte van langoustine met toastje met foie gras, espuma van groene asperge met mandarijn (zeer verrassende combinatie!) en een bereiding met garnaal. Als enige gasten volgden de gerechten mekaar snel op: als voorgerecht kozen we beide voor ‘coquillage met citroen en gekonfijte tomaat, gelei van zeewater en venkel’. De coquillage blijken verschillende zeevruchtjes uit schelpjes te zijn, die helaas soms een beetje rubberachtig waren. Dit gerechtje kan me eerlijk gezegd minder bekoren, maar het zag er wel fantastisch mooi uit! Het hoofdgerecht dat is wel helemaal mijn meug: gebakken pollack, puree met truffel en seizoensgroentjes. Perfect gebakken visje, zalig lekkere puree en de groentjes in verrassende vormen en texturen. Sarah koos voor de parelhoenfilet, die ook begeleid werd door de puree en seizoensgroenten, met ook nog een emulsie van thee. Ook van de overkant van de tafel kwamen goedkeurende smakgeluiden.  Het dessert was een echt kunstwerkje: ik kreeg een ‘geometrie van donkere, melk en witte chocolade’. Heel veel smaken en texturen, echt lekker, maar wel zwaar en veel. Sarah kreeg een echt prinsessendessertje: zandkoekje met ‘architextuur’ (woehoew, een woordspeling!) van rode vruchten. Het is duidelijk, in de desserten kan de chef zich helemaal uitleven! De chef kwam ons trouwens nog even gedag zeggen na deze voortreffelijke lunch, altijd leuk! De volgende dag in Bordeaux werden we ‘s avonds verwacht bij Le Chapon Fin, evenzeer met een ster vermeld in de Groene Gids. Zoals het dergelijk restaurant betaamt, worden we weer zeer welkom ontvangen. Het restaurant is in het centrum van Bordeaux. Je wandelt binnen in een indrukwekkende ruimte, met alweer een rotswand als één van de muren (zoals in Vouvray). Sarah en ik twijfelden of het nu een echte rots was of niet… Het glaasje bubbels staat alweer op ons te wachten, en daarbij krijgen we een schattig bordje amuses: soepje van groene asperge en courgettes, kroketje met morielles en een bereiding met rode biet. Als tweede amuse krijgen we ook nog rundstartaar met kwarteleitje en een espuma van Stilton.  We krijgen het menu ‘Parfums et découverte’. Het voorgerecht daarvan is een crème van linzen met kroketje van varkenspoot, gamba en een emulsie van witte truffel. Hoewel ik geen fan ben van linzen, kon dit gerechtje met wonderwel bekoren. Ook de varkenspoot is een first voor mij, maar smaakt echt lekker! Mijn hoofdgerecht is smeltzacht lamszadel met een canneloni van gegrilde aubergine en kikkererwten en een sausje van geconfijte citroen. Een heerlijk gerecht met een knipoog naar het Midden-Oosten, weinig op aan te merken! Sarah krijgt gegrilde zeebaars met pompelmoes en een sausje van gekruide rode wijn. Minder mijne meug, maar Sarah is tevreden. De begeleidende wijnen, uitgeschonken door een cocky sommelier (het ging hem wel af) zijn trouwens ook voortreffelijk. Dan volgt de surprise van de avond: er wordt ons een groot karretje vol met kaas voorgerold. Het wordt niet klassieker Frans dan dit! En daarbovenop krijgen we - I kid you not - ook nog eens eerst een pré-dessertje: tartaar van mango én als dessert millefeuille met aardbeien en mango, aardbeiensorbet en balsamico. Dat we ook nog eens gebak kregen bij de koffie achteraf, hoef ik niet meer te vermelden zeker?  Dat de Fransen aan de bakermat van de gastronomie stonden is zo meer dan bewezen voor mij! Opmerking: de foto’s van Le Chapon Fin heb ik in een volgende blogpost geplaatst. Fijn dineren op z’n Frans Op de #208trip naar Bordeaux heb ik tot tweemaal toe de gelegenheid gehad om er in een sterrenrestaurant te gaan eten. Wat vooral opviel is dat het er een pak klassieker en traditioneler aan toegaat als bij ons. Dit kan toeval zijn, maar ik denk dat je toch algemeen de lijn kan trekken dat Frankrijk vasthoudt aan zijn rijke culinaire, zij het klassieke traditie. En daar is zeker niets mis mee, maar geen moleculaire hoogstandjes hier, en al zeker geen mos uit een bloempotje à la Rene Redzepi.  De eerste dag van de roadtrip mochten we voor de lunch halt houden bij Hotel Les Pléiades in Barbizon, even voorbij Parijs. Het restaurant van het hotel heeft één Michelinster, en aldaar werden we héél hartelijk onthaald. We waren blijkbaar de enige lunchgasten, en namen dus wat onwennig plaats in het donkere barokke restaurant.  Meteen krijgen we een glaasje bubbels en enkele hapjes voorgeschoteld: Een compôte van langoustine met toastje met foie gras, espuma van groene asperge met mandarijn (zeer verrassende combinatie!) en een bereiding met garnaal. Als enige gasten volgden de gerechten mekaar snel op: als voorgerecht kozen we beide voor ‘coquillage met citroen en gekonfijte tomaat, gelei van zeewater en venkel’. De coquillage blijken verschillende zeevruchtjes uit schelpjes te zijn, die helaas soms een beetje rubberachtig waren. Dit gerechtje kan me eerlijk gezegd minder bekoren, maar het zag er wel fantastisch mooi uit! Het hoofdgerecht dat is wel helemaal mijn meug: gebakken pollack, puree met truffel en seizoensgroentjes. Perfect gebakken visje, zalig lekkere puree en de groentjes in verrassende vormen en texturen. Sarah koos voor de parelhoenfilet, die ook begeleid werd door de puree en seizoensgroenten, met ook nog een emulsie van thee. Ook van de overkant van de tafel kwamen goedkeurende smakgeluiden.  Het dessert was een echt kunstwerkje: ik kreeg een ‘geometrie van donkere, melk en witte chocolade’. Heel veel smaken en texturen, echt lekker, maar wel zwaar en veel. Sarah kreeg een echt prinsessendessertje: zandkoekje met ‘architextuur’ (woehoew, een woordspeling!) van rode vruchten. Het is duidelijk, in de desserten kan de chef zich helemaal uitleven! De chef kwam ons trouwens nog even gedag zeggen na deze voortreffelijke lunch, altijd leuk! De volgende dag in Bordeaux werden we ‘s avonds verwacht bij Le Chapon Fin, evenzeer met een ster vermeld in de Groene Gids. Zoals het dergelijk restaurant betaamt, worden we weer zeer welkom ontvangen. Het restaurant is in het centrum van Bordeaux. Je wandelt binnen in een indrukwekkende ruimte, met alweer een rotswand als één van de muren (zoals in Vouvray). Sarah en ik twijfelden of het nu een echte rots was of niet… Het glaasje bubbels staat alweer op ons te wachten, en daarbij krijgen we een schattig bordje amuses: soepje van groene asperge en courgettes, kroketje met morielles en een bereiding met rode biet. Als tweede amuse krijgen we ook nog rundstartaar met kwarteleitje en een espuma van Stilton.  We krijgen het menu ‘Parfums et découverte’. Het voorgerecht daarvan is een crème van linzen met kroketje van varkenspoot, gamba en een emulsie van witte truffel. Hoewel ik geen fan ben van linzen, kon dit gerechtje met wonderwel bekoren. Ook de varkenspoot is een first voor mij, maar smaakt echt lekker! Mijn hoofdgerecht is smeltzacht lamszadel met een canneloni van gegrilde aubergine en kikkererwten en een sausje van geconfijte citroen. Een heerlijk gerecht met een knipoog naar het Midden-Oosten, weinig op aan te merken! Sarah krijgt gegrilde zeebaars met pompelmoes en een sausje van gekruide rode wijn. Minder mijne meug, maar Sarah is tevreden. De begeleidende wijnen, uitgeschonken door een cocky sommelier (het ging hem wel af) zijn trouwens ook voortreffelijk. Dan volgt de surprise van de avond: er wordt ons een groot karretje vol met kaas voorgerold. Het wordt niet klassieker Frans dan dit! En daarbovenop krijgen we - I kid you not - ook nog eens eerst een pré-dessertje: tartaar van mango én als dessert millefeuille met aardbeien en mango, aardbeiensorbet en balsamico. Dat we ook nog eens gebak kregen bij de koffie achteraf, hoef ik niet meer te vermelden zeker?  Dat de Fransen aan de bakermat van de gastronomie stonden is zo meer dan bewezen voor mij! Opmerking: de foto’s van Le Chapon Fin heb ik in een volgende blogpost geplaatst. Fijn dineren op z’n Frans Op de #208trip naar Bordeaux heb ik tot tweemaal toe de gelegenheid gehad om er in een sterrenrestaurant te gaan eten. Wat vooral opviel is dat het er een pak klassieker en traditioneler aan toegaat als bij ons. Dit kan toeval zijn, maar ik denk dat je toch algemeen de lijn kan trekken dat Frankrijk vasthoudt aan zijn rijke culinaire, zij het klassieke traditie. En daar is zeker niets mis mee, maar geen moleculaire hoogstandjes hier, en al zeker geen mos uit een bloempotje à la Rene Redzepi.  De eerste dag van de roadtrip mochten we voor de lunch halt houden bij Hotel Les Pléiades in Barbizon, even voorbij Parijs. Het restaurant van het hotel heeft één Michelinster, en aldaar werden we héél hartelijk onthaald. We waren blijkbaar de enige lunchgasten, en namen dus wat onwennig plaats in het donkere barokke restaurant.  Meteen krijgen we een glaasje bubbels en enkele hapjes voorgeschoteld: Een compôte van langoustine met toastje met foie gras, espuma van groene asperge met mandarijn (zeer verrassende combinatie!) en een bereiding met garnaal. Als enige gasten volgden de gerechten mekaar snel op: als voorgerecht kozen we beide voor ‘coquillage met citroen en gekonfijte tomaat, gelei van zeewater en venkel’. De coquillage blijken verschillende zeevruchtjes uit schelpjes te zijn, die helaas soms een beetje rubberachtig waren. Dit gerechtje kan me eerlijk gezegd minder bekoren, maar het zag er wel fantastisch mooi uit! Het hoofdgerecht dat is wel helemaal mijn meug: gebakken pollack, puree met truffel en seizoensgroentjes. Perfect gebakken visje, zalig lekkere puree en de groentjes in verrassende vormen en texturen. Sarah koos voor de parelhoenfilet, die ook begeleid werd door de puree en seizoensgroenten, met ook nog een emulsie van thee. Ook van de overkant van de tafel kwamen goedkeurende smakgeluiden.  Het dessert was een echt kunstwerkje: ik kreeg een ‘geometrie van donkere, melk en witte chocolade’. Heel veel smaken en texturen, echt lekker, maar wel zwaar en veel. Sarah kreeg een echt prinsessendessertje: zandkoekje met ‘architextuur’ (woehoew, een woordspeling!) van rode vruchten. Het is duidelijk, in de desserten kan de chef zich helemaal uitleven! De chef kwam ons trouwens nog even gedag zeggen na deze voortreffelijke lunch, altijd leuk! De volgende dag in Bordeaux werden we ‘s avonds verwacht bij Le Chapon Fin, evenzeer met een ster vermeld in de Groene Gids. Zoals het dergelijk restaurant betaamt, worden we weer zeer welkom ontvangen. Het restaurant is in het centrum van Bordeaux. Je wandelt binnen in een indrukwekkende ruimte, met alweer een rotswand als één van de muren (zoals in Vouvray). Sarah en ik twijfelden of het nu een echte rots was of niet… Het glaasje bubbels staat alweer op ons te wachten, en daarbij krijgen we een schattig bordje amuses: soepje van groene asperge en courgettes, kroketje met morielles en een bereiding met rode biet. Als tweede amuse krijgen we ook nog rundstartaar met kwarteleitje en een espuma van Stilton.  We krijgen het menu ‘Parfums et découverte’. Het voorgerecht daarvan is een crème van linzen met kroketje van varkenspoot, gamba en een emulsie van witte truffel. Hoewel ik geen fan ben van linzen, kon dit gerechtje met wonderwel bekoren. Ook de varkenspoot is een first voor mij, maar smaakt echt lekker! Mijn hoofdgerecht is smeltzacht lamszadel met een canneloni van gegrilde aubergine en kikkererwten en een sausje van geconfijte citroen. Een heerlijk gerecht met een knipoog naar het Midden-Oosten, weinig op aan te merken! Sarah krijgt gegrilde zeebaars met pompelmoes en een sausje van gekruide rode wijn. Minder mijne meug, maar Sarah is tevreden. De begeleidende wijnen, uitgeschonken door een cocky sommelier (het ging hem wel af) zijn trouwens ook voortreffelijk. Dan volgt de surprise van de avond: er wordt ons een groot karretje vol met kaas voorgerold. Het wordt niet klassieker Frans dan dit! En daarbovenop krijgen we - I kid you not - ook nog eens eerst een pré-dessertje: tartaar van mango én als dessert millefeuille met aardbeien en mango, aardbeiensorbet en balsamico. Dat we ook nog eens gebak kregen bij de koffie achteraf, hoef ik niet meer te vermelden zeker?  Dat de Fransen aan de bakermat van de gastronomie stonden is zo meer dan bewezen voor mij! Opmerking: de foto’s van Le Chapon Fin heb ik in een volgende blogpost geplaatst. Fijn dineren op z’n Frans Op de #208trip naar Bordeaux heb ik tot tweemaal toe de gelegenheid gehad om er in een sterrenrestaurant te gaan eten. Wat vooral opviel is dat het er een pak klassieker en traditioneler aan toegaat als bij ons. Dit kan toeval zijn, maar ik denk dat je toch algemeen de lijn kan trekken dat Frankrijk vasthoudt aan zijn rijke culinaire, zij het klassieke traditie. En daar is zeker niets mis mee, maar geen moleculaire hoogstandjes hier, en al zeker geen mos uit een bloempotje à la Rene Redzepi.  De eerste dag van de roadtrip mochten we voor de lunch halt houden bij Hotel Les Pléiades in Barbizon, even voorbij Parijs. Het restaurant van het hotel heeft één Michelinster, en aldaar werden we héél hartelijk onthaald. We waren blijkbaar de enige lunchgasten, en namen dus wat onwennig plaats in het donkere barokke restaurant.  Meteen krijgen we een glaasje bubbels en enkele hapjes voorgeschoteld: Een compôte van langoustine met toastje met foie gras, espuma van groene asperge met mandarijn (zeer verrassende combinatie!) en een bereiding met garnaal. Als enige gasten volgden de gerechten mekaar snel op: als voorgerecht kozen we beide voor ‘coquillage met citroen en gekonfijte tomaat, gelei van zeewater en venkel’. De coquillage blijken verschillende zeevruchtjes uit schelpjes te zijn, die helaas soms een beetje rubberachtig waren. Dit gerechtje kan me eerlijk gezegd minder bekoren, maar het zag er wel fantastisch mooi uit! Het hoofdgerecht dat is wel helemaal mijn meug: gebakken pollack, puree met truffel en seizoensgroentjes. Perfect gebakken visje, zalig lekkere puree en de groentjes in verrassende vormen en texturen. Sarah koos voor de parelhoenfilet, die ook begeleid werd door de puree en seizoensgroenten, met ook nog een emulsie van thee. Ook van de overkant van de tafel kwamen goedkeurende smakgeluiden.  Het dessert was een echt kunstwerkje: ik kreeg een ‘geometrie van donkere, melk en witte chocolade’. Heel veel smaken en texturen, echt lekker, maar wel zwaar en veel. Sarah kreeg een echt prinsessendessertje: zandkoekje met ‘architextuur’ (woehoew, een woordspeling!) van rode vruchten. Het is duidelijk, in de desserten kan de chef zich helemaal uitleven! De chef kwam ons trouwens nog even gedag zeggen na deze voortreffelijke lunch, altijd leuk! De volgende dag in Bordeaux werden we ‘s avonds verwacht bij Le Chapon Fin, evenzeer met een ster vermeld in de Groene Gids. Zoals het dergelijk restaurant betaamt, worden we weer zeer welkom ontvangen. Het restaurant is in het centrum van Bordeaux. Je wandelt binnen in een indrukwekkende ruimte, met alweer een rotswand als één van de muren (zoals in Vouvray). Sarah en ik twijfelden of het nu een echte rots was of niet… Het glaasje bubbels staat alweer op ons te wachten, en daarbij krijgen we een schattig bordje amuses: soepje van groene asperge en courgettes, kroketje met morielles en een bereiding met rode biet. Als tweede amuse krijgen we ook nog rundstartaar met kwarteleitje en een espuma van Stilton.  We krijgen het menu ‘Parfums et découverte’. Het voorgerecht daarvan is een crème van linzen met kroketje van varkenspoot, gamba en een emulsie van witte truffel. Hoewel ik geen fan ben van linzen, kon dit gerechtje met wonderwel bekoren. Ook de varkenspoot is een first voor mij, maar smaakt echt lekker! Mijn hoofdgerecht is smeltzacht lamszadel met een canneloni van gegrilde aubergine en kikkererwten en een sausje van geconfijte citroen. Een heerlijk gerecht met een knipoog naar het Midden-Oosten, weinig op aan te merken! Sarah krijgt gegrilde zeebaars met pompelmoes en een sausje van gekruide rode wijn. Minder mijne meug, maar Sarah is tevreden. De begeleidende wijnen, uitgeschonken door een cocky sommelier (het ging hem wel af) zijn trouwens ook voortreffelijk. Dan volgt de surprise van de avond: er wordt ons een groot karretje vol met kaas voorgerold. Het wordt niet klassieker Frans dan dit! En daarbovenop krijgen we - I kid you not - ook nog eens eerst een pré-dessertje: tartaar van mango én als dessert millefeuille met aardbeien en mango, aardbeiensorbet en balsamico. Dat we ook nog eens gebak kregen bij de koffie achteraf, hoef ik niet meer te vermelden zeker?  Dat de Fransen aan de bakermat van de gastronomie stonden is zo meer dan bewezen voor mij! Opmerking: de foto’s van Le Chapon Fin heb ik in een volgende blogpost geplaatst. Fijn dineren op z’n Frans Op de #208trip naar Bordeaux heb ik tot tweemaal toe de gelegenheid gehad om er in een sterrenrestaurant te gaan eten. Wat vooral opviel is dat het er een pak klassieker en traditioneler aan toegaat als bij ons. Dit kan toeval zijn, maar ik denk dat je toch algemeen de lijn kan trekken dat Frankrijk vasthoudt aan zijn rijke culinaire, zij het klassieke traditie. En daar is zeker niets mis mee, maar geen moleculaire hoogstandjes hier, en al zeker geen mos uit een bloempotje à la Rene Redzepi.  De eerste dag van de roadtrip mochten we voor de lunch halt houden bij Hotel Les Pléiades in Barbizon, even voorbij Parijs. Het restaurant van het hotel heeft één Michelinster, en aldaar werden we héél hartelijk onthaald. We waren blijkbaar de enige lunchgasten, en namen dus wat onwennig plaats in het donkere barokke restaurant.  Meteen krijgen we een glaasje bubbels en enkele hapjes voorgeschoteld: Een compôte van langoustine met toastje met foie gras, espuma van groene asperge met mandarijn (zeer verrassende combinatie!) en een bereiding met garnaal. Als enige gasten volgden de gerechten mekaar snel op: als voorgerecht kozen we beide voor ‘coquillage met citroen en gekonfijte tomaat, gelei van zeewater en venkel’. De coquillage blijken verschillende zeevruchtjes uit schelpjes te zijn, die helaas soms een beetje rubberachtig waren. Dit gerechtje kan me eerlijk gezegd minder bekoren, maar het zag er wel fantastisch mooi uit! Het hoofdgerecht dat is wel helemaal mijn meug: gebakken pollack, puree met truffel en seizoensgroentjes. Perfect gebakken visje, zalig lekkere puree en de groentjes in verrassende vormen en texturen. Sarah koos voor de parelhoenfilet, die ook begeleid werd door de puree en seizoensgroenten, met ook nog een emulsie van thee. Ook van de overkant van de tafel kwamen goedkeurende smakgeluiden.  Het dessert was een echt kunstwerkje: ik kreeg een ‘geometrie van donkere, melk en witte chocolade’. Heel veel smaken en texturen, echt lekker, maar wel zwaar en veel. Sarah kreeg een echt prinsessendessertje: zandkoekje met ‘architextuur’ (woehoew, een woordspeling!) van rode vruchten. Het is duidelijk, in de desserten kan de chef zich helemaal uitleven! De chef kwam ons trouwens nog even gedag zeggen na deze voortreffelijke lunch, altijd leuk! De volgende dag in Bordeaux werden we ‘s avonds verwacht bij Le Chapon Fin, evenzeer met een ster vermeld in de Groene Gids. Zoals het dergelijk restaurant betaamt, worden we weer zeer welkom ontvangen. Het restaurant is in het centrum van Bordeaux. Je wandelt binnen in een indrukwekkende ruimte, met alweer een rotswand als één van de muren (zoals in Vouvray). Sarah en ik twijfelden of het nu een echte rots was of niet… Het glaasje bubbels staat alweer op ons te wachten, en daarbij krijgen we een schattig bordje amuses: soepje van groene asperge en courgettes, kroketje met morielles en een bereiding met rode biet. Als tweede amuse krijgen we ook nog rundstartaar met kwarteleitje en een espuma van Stilton.  We krijgen het menu ‘Parfums et découverte’. Het voorgerecht daarvan is een crème van linzen met kroketje van varkenspoot, gamba en een emulsie van witte truffel. Hoewel ik geen fan ben van linzen, kon dit gerechtje met wonderwel bekoren. Ook de varkenspoot is een first voor mij, maar smaakt echt lekker! Mijn hoofdgerecht is smeltzacht lamszadel met een canneloni van gegrilde aubergine en kikkererwten en een sausje van geconfijte citroen. Een heerlijk gerecht met een knipoog naar het Midden-Oosten, weinig op aan te merken! Sarah krijgt gegrilde zeebaars met pompelmoes en een sausje van gekruide rode wijn. Minder mijne meug, maar Sarah is tevreden. De begeleidende wijnen, uitgeschonken door een cocky sommelier (het ging hem wel af) zijn trouwens ook voortreffelijk. Dan volgt de surprise van de avond: er wordt ons een groot karretje vol met kaas voorgerold. Het wordt niet klassieker Frans dan dit! En daarbovenop krijgen we - I kid you not - ook nog eens eerst een pré-dessertje: tartaar van mango én als dessert millefeuille met aardbeien en mango, aardbeiensorbet en balsamico. Dat we ook nog eens gebak kregen bij de koffie achteraf, hoef ik niet meer te vermelden zeker?  Dat de Fransen aan de bakermat van de gastronomie stonden is zo meer dan bewezen voor mij! Opmerking: de foto’s van Le Chapon Fin heb ik in een volgende blogpost geplaatst.

Fijn dineren op z’n Frans

Op de #208trip naar Bordeaux heb ik tot tweemaal toe de gelegenheid gehad om er in een sterrenrestaurant te gaan eten. Wat vooral opviel is dat het er een pak klassieker en traditioneler aan toegaat als bij ons. Dit kan toeval zijn, maar ik denk dat je toch algemeen de lijn kan trekken dat Frankrijk vasthoudt aan zijn rijke culinaire, zij het klassieke traditie. En daar is zeker niets mis mee, maar geen moleculaire hoogstandjes hier, en al zeker geen mos uit een bloempotje à la Rene Redzepi. 

De eerste dag van de roadtrip mochten we voor de lunch halt houden bij Hotel Les Pléiades in Barbizon, even voorbij Parijs. Het restaurant van het hotel heeft één Michelinster, en aldaar werden we héél hartelijk onthaald. We waren blijkbaar de enige lunchgasten, en namen dus wat onwennig plaats in het donkere barokke restaurant. 

Meteen krijgen we een glaasje bubbels en enkele hapjes voorgeschoteld: Een compôte van langoustine met toastje met foie gras, espuma van groene asperge met mandarijn (zeer verrassende combinatie!) en een bereiding met garnaal.

Als enige gasten volgden de gerechten mekaar snel op: als voorgerecht kozen we beide voor ‘coquillage met citroen en gekonfijte tomaat, gelei van zeewater en venkel’. De coquillage blijken verschillende zeevruchtjes uit schelpjes te zijn, die helaas soms een beetje rubberachtig waren. Dit gerechtje kan me eerlijk gezegd minder bekoren, maar het zag er wel fantastisch mooi uit! Het hoofdgerecht dat is wel helemaal mijn meug: gebakken pollack, puree met truffel en seizoensgroentjes. Perfect gebakken visje, zalig lekkere puree en de groentjes in verrassende vormen en texturen. Sarah koos voor de parelhoenfilet, die ook begeleid werd door de puree en seizoensgroenten, met ook nog een emulsie van thee. Ook van de overkant van de tafel kwamen goedkeurende smakgeluiden. 

Het dessert was een echt kunstwerkje: ik kreeg een ‘geometrie van donkere, melk en witte chocolade’. Heel veel smaken en texturen, echt lekker, maar wel zwaar en veel. Sarah kreeg een echt prinsessendessertje: zandkoekje met ‘architextuur’ (woehoew, een woordspeling!) van rode vruchten. Het is duidelijk, in de desserten kan de chef zich helemaal uitleven! De chef kwam ons trouwens nog even gedag zeggen na deze voortreffelijke lunch, altijd leuk!

De volgende dag in Bordeaux werden we ‘s avonds verwacht bij Le Chapon Fin, evenzeer met een ster vermeld in de Groene Gids. Zoals het dergelijk restaurant betaamt, worden we weer zeer welkom ontvangen. Het restaurant is in het centrum van Bordeaux. Je wandelt binnen in een indrukwekkende ruimte, met alweer een rotswand als één van de muren (zoals in Vouvray). Sarah en ik twijfelden of het nu een echte rots was of niet…

Het glaasje bubbels staat alweer op ons te wachten, en daarbij krijgen we een schattig bordje amuses: soepje van groene asperge en courgettes, kroketje met morielles en een bereiding met rode biet. Als tweede amuse krijgen we ook nog rundstartaar met kwarteleitje en een espuma van Stilton. 

We krijgen het menu ‘Parfums et découverte’. Het voorgerecht daarvan is een crème van linzen met kroketje van varkenspoot, gamba en een emulsie van witte truffel. Hoewel ik geen fan ben van linzen, kon dit gerechtje met wonderwel bekoren. Ook de varkenspoot is een first voor mij, maar smaakt echt lekker!

Mijn hoofdgerecht is smeltzacht lamszadel met een canneloni van gegrilde aubergine en kikkererwten en een sausje van geconfijte citroen. Een heerlijk gerecht met een knipoog naar het Midden-Oosten, weinig op aan te merken! Sarah krijgt gegrilde zeebaars met pompelmoes en een sausje van gekruide rode wijn. Minder mijne meug, maar Sarah is tevreden. De begeleidende wijnen, uitgeschonken door een cocky sommelier (het ging hem wel af) zijn trouwens ook voortreffelijk.

Dan volgt de surprise van de avond: er wordt ons een groot karretje vol met kaas voorgerold. Het wordt niet klassieker Frans dan dit! En daarbovenop krijgen we - I kid you not - ook nog eens eerst een pré-dessertje: tartaar van mango én als dessert millefeuille met aardbeien en mango, aardbeiensorbet en balsamico. Dat we ook nog eens gebak kregen bij de koffie achteraf, hoef ik niet meer te vermelden zeker? 

Dat de Fransen aan de bakermat van de gastronomie stonden is zo meer dan bewezen voor mij!

Opmerking: de foto’s van Le Chapon Fin heb ik in een volgende blogpost geplaatst.

208trip
Michelin-ster
Frankrijk
Bordeaux
Les Pléiades
Le Chapon Fin
1
De mensen van Peugeot en co vroegen me om nog eens iets te schrijven over die nieuwe Peugeot 208 waar we mee naar Bordeaux mochten. Ik stond daar wat weigerachtig tegenover omdat ik ten eerste eigenlijk vooral over eten schrijf op deze blog, én ik ten tweede echt niet zoveel over auto’s weet. En toen herinnerde ik me deze conversatie met mijn lief, de autokenner… Eerder deze week… Lief: Wat vond ge nu van de auto? Ik: Ja, echt goed hé! Totaal anders dan mijn auto. Hij was dan ook gloednieuw.Lief: Ja maar, wat is goed? Hoe zat het met het vermogen?Ik: Euh, je zat heel rap aan een hoge snelheid, 140 zonder dat je het doorhebt. Is dat wat je bedoelt?Lief: Jaja, dat is het. En het rijcomfort?Ik: Wat bedoelt ge daarmee?Lief: Hoe zit je in de auto? Zit je comfortabel? Zijn de zetels goed?Ik: Ja, zeker en vast, volledig in te stellen, breed zicht, én je kon ook goed achteruit kijken…Lief: Stuurprecisie?Ik: Hij ging heel vlotjes in de bocht, ja.Lief: Wegligging?Ik: Oei, wat bedoel je daar nu weeral mee?Lief: Had je goede grip? Gaat hij hangen in de bochten?Ik: Hij ‘plakte’ zo goed aan de weg, en ging niet slippen ofzo.Lief: En kon je er goed mee parkeren?Ik: Sowieso beter als gij :-p! Nee, dat ging vlotjes, er was parkeerhulp. Oeh ja, en de ruitenwissers en lichten gingen automatisch aan, vond ik wel plezant!Lief: Allé, allemaal wel vrij goed dus?Ik: Jaja, alleen had hij een beetje een dik gat :-).  

De mensen van Peugeot en co vroegen me om nog eens iets te schrijven over die nieuwe Peugeot 208 waar we mee naar Bordeaux mochten. Ik stond daar wat weigerachtig tegenover omdat ik ten eerste eigenlijk vooral over eten schrijf op deze blog, én ik ten tweede echt niet zoveel over auto’s weet. En toen herinnerde ik me deze conversatie met mijn lief, de autokenner…

Eerder deze week…

Lief: Wat vond ge nu van de auto? 
Ik: Ja, echt goed hé! Totaal anders dan mijn auto. Hij was dan ook gloednieuw.
Lief: Ja maar, wat is goed? Hoe zat het met het vermogen?
Ik: Euh, je zat heel rap aan een hoge snelheid, 140 zonder dat je het doorhebt. Is dat wat je bedoelt?
Lief: Jaja, dat is het. En het rijcomfort?
Ik: Wat bedoelt ge daarmee?
Lief: Hoe zit je in de auto? Zit je comfortabel? Zijn de zetels goed?
Ik: Ja, zeker en vast, volledig in te stellen, breed zicht, én je kon ook goed achteruit kijken…
Lief: Stuurprecisie?
Ik: Hij ging heel vlotjes in de bocht, ja.
Lief: Wegligging?
Ik: Oei, wat bedoel je daar nu weeral mee?
Lief: Had je goede grip? Gaat hij hangen in de bochten?
Ik: Hij ‘plakte’ zo goed aan de weg, en ging niet slippen ofzo.
Lief: En kon je er goed mee parkeren?
Ik: Sowieso beter als gij :-p! Nee, dat ging vlotjes, er was parkeerhulp. Oeh ja, en de ruitenwissers en lichten gingen automatisch aan, vond ik wel plezant!
Lief: Allé, allemaal wel vrij goed dus?
Ik: Jaja, alleen had hij een beetje een dik gat :-).  

Peugeot
Peugeot 208
208trip
#208trip dag 2 Elk zijnen goeiendag! Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux! Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze. Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet! Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice! Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte. De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog. Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment! Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen! Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album. Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium. #208trip dag 2 Elk zijnen goeiendag! Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux! Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze. Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet! Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice! Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte. De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog. Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment! Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen! Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album. Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium. #208trip dag 2 Elk zijnen goeiendag! Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux! Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze. Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet! Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice! Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte. De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog. Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment! Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen! Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album. Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium. #208trip dag 2 Elk zijnen goeiendag! Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux! Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze. Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet! Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice! Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte. De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog. Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment! Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen! Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album. Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium. #208trip dag 2 Elk zijnen goeiendag! Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux! Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze. Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet! Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice! Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte. De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog. Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment! Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen! Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album. Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium. #208trip dag 2 Elk zijnen goeiendag! Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux! Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze. Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet! Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice! Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte. De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog. Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment! Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen! Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album. Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium. #208trip dag 2 Elk zijnen goeiendag! Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux! Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze. Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet! Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice! Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte. De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog. Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment! Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen! Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album. Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium. #208trip dag 2 Elk zijnen goeiendag! Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux! Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze. Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet! Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice! Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte. De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog. Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment! Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen! Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album. Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium. #208trip dag 2 Elk zijnen goeiendag! Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux! Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze. Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet! Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice! Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte. De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog. Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment! Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen! Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album. Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium. #208trip dag 2 Elk zijnen goeiendag! Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux! Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze. Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet! Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice! Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte. De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog. Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment! Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen! Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album. Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium.

#208trip dag 2

Elk zijnen goeiendag!

Voor onze roadtrip dag twee hadden we weer een rijkgevuld schema, met als eerste en belangrijkste doel: Bordeaux!

Na een zeer lekker ontbijtje, met een roterend kaasschaafje, ik was onder de indruk, konden we weer aanzetten in onze glanzende bolide (en glanzen deed-ie, in dat schitterend ochtendlicht.) Ik kroop als eerste achter het -pas op er komt een kleine advertorial aan- kleine maar ergonomische stuur van de Peugeot 208. Met mijn favoriete liedjes die door de boxen knalden, en schitterende uitzichten, was dit weer volop genieten. Vroeger vond ik lang rijden nooit leuk, wegens redelijk saai, maar zo kan het echt wel bekoren. Opvallend in het landschap zijn de ontelbare knalgele koolzaadvelden die nu volop in bloei staan. Erg fotogeniek ook, wisten we, dus reden we ergens kort af voor een wel erg gele pauze.

Na 400 km in de wielen kwamen we dan eindelijk aan in ons verblijf voor twee nachten: Les Sources de Caudalie. Een prachtig resort midden in de wijnvelden van Bordeaux, met ook een kuuroord aan. We mochten meteen onze voetjes onder tafel schuiven voor een erg lekkere maar misschien wel iets te stevige lunch: een voorgerechtje met meer-dan-duimdikke sappige asperges, foie gras voor Sarah, een als hoofdgerecht filet van heek, a la plancha gebakken met  risotto van erwtjes. Aan de overkant kwam er een Bouillabaise-achtige bereiding op tafel met dorade. Afsluiten deden we met een verrassingsplankje vol lekkernijen met onder andere mijn geliefde cannelé de Bordeaux, maar die smaakte nog niet naar behoren, de zoektocht wordt nog verdergezet!

Hierna sprongen we weer in de voiture om een artisanale kaviaarkwekerij te bezoeken even buiten Bordeaux. Overal worden we erg warm onthaald, we vermoeden dat Patrice van IP travel, die de route voor ons uitstippelde, er voor iets tussen zit. In ieder geval, merci Patrice!

Maar goed, kaviaar dus, in Le Moulin de la Casadotte.

De zaakvoerdster leidde ons rond in de indrukwekkende kwekerij die vroeger een graanmolen was. We kwamen enorm veel te weten over het proces van het maken van kaviaar. Het is zo interessant, dat ik er later nog een postje aan ga weiden. Achteraf mochten we proeven, en dit was echt iets dat ik nog nooit zo gegeten heb: fris, zilt, ‘gelaagd’, subtiel, een beetje ‘fishy’, kortom, echt een smaaksensatie! Maar meer daarover volgt dus nog.

Vervolgens reden we terug naar het hotel, om in te checken. Ook hier vielen we van de ene in de andere verrassing: onze bagage werd netjes uit de koffer gehaald, en naar onze kamer gekruierd (yay!) terwijl de 208 netjes geparkeerd werd! Onze kamer is helemaal opgemaakt in coloniale stijl, met mooie houten wanden, rieten bankjes, een vintage koffer, enz… In de badkamer wachtte een resem sjiek uitziende verzorgingsproducten op ons, waarschijnlijk een voorsmaakje op morgen, voor onze spa-behandeling. Ook stond er een kaartje klaar, in mooi handschrift geschreven om ons persoonlijk te verwelkomen in het hotel! En als we ‘s avonds terug in het hotel aankwamen, lag er een kaartje klaar met de méteo voor morgen. Dit is echt de Royal Treatment!

Tegen het avonduur staat ons dan eindelijk een bezoekje aan Bordeaux zelf te wachten, en wel weer gemaskeerd in een restaurantbezoek. Dit keer bij Le Chapon Fin, ook gesierd met een Michelinster. Uiteraard weid ik nog een postje aan het eten daar, maar het was alweer fantastisch! Achteraf besluiten we om nog even een wandelingetje in Bordeaux te maken, kwestie van al het eten een beetje te laten zakken. We zien al tal van plekjes die we morgen zeker en vast eens willen bezoeken, maar eest wat deugddoende nachtrust… Tot morgen!

Een volledig fotoverslag van onze dag vind je hier. Ook Sarah schreef een blogpostje van onze eerste dagen, mét leuke tekeningetjes, en ook een foto-album.

Een samenvatting van onze Tweets, instagrammakes, foto’s en blogposts, vind je trouwens op de Facebookpagina van Peugeot Belgium.

208trip
Bordeuax
kaviaar
2
Amai wat een dag! Eerst en vooral een zalige dag! Wat je niet allemaal op één dag kan doen :-)Om 9u werden we in Nijvel verwacht voor de overhandiging van de sleutels van onze voiture voor vier dagen: een gloednieuwe Peugeot 208. Een unicum want deze wordt pas dit weekend officieel gelanceerd! Verder kregen we uitleg over wat we allemaal gaan doen de komende vier dagen: het is een rijkgevuld programma, maar ons hoor je niet klagen! Na de formaliteiten stonden we te springen om te vertrekken in onze sjeesmobiel. De eerste stop op de planning was al meteen een lunch in sterrenrestaurant les Plèiades: en we moesten ons haasten, want de lunch werd ten laatste om 14u geserveerd, en het was een stukje voorbij Parijs en zijn gevreesde ring te doen, in Barbizon. Maar met de ipod ingeplugd op het mediasysteem van de auto voor een lekker deuntje en een besluitvaste gps bleek dit een fluitje van een cent! We scheurden door de mooie landschappen van Noord-Frankrijk met dramatisch wolkenveld, dit is roadtrippen ten top! Om 13u30 werden we hartelijk onthaald voor onze sterrenlunch. Les Pléiades is nog een blogpostje apart waard, maar het was in ieder geval een opener van jewelste! Terug de auto in voor étappe twee: de wijngaarden en -grotten van Vouvray. Er is een bezoekje gepland aan de grotten waarin de wijn bewaard wordt: best indrukwekkend! De grotten zorgen voor een ideale temperatuur en donkerte voor de rijping van deze AOC witte wijn die enkel gemaakt wordt op basis van Chenin Blanc-druiven. De grotten die we bezochten vormen een netwerk van 3km volgestouwd met flessen wijn! Na het leerrijke deel mogen we uiteraard ook proeven, en hoewel er ook mousserende wijnen worden geproduceerd à la méthode ancienne, zijn Sarah en ik vooral fan van de droge witte wijn. Terugkeren zonder enkele flesjes zou zonde zijn. Er staat nog een kort ritje voor de boeg met de koets auto naar ons kasteel-voor-de-nacht, waar we welkom even kunnen neerploffen op ons bed. Maar niet voor lang, want er staat ons ook nog een etentje te wachten in een ‘troglodytique’ restaurant: in een huis uitgehouwen uit de rotsen, ze doen dat hier wel meer zo blijkt.Na een prachtig ritje in de avondzon komen we aan het restaurant dat naast een wijngaard ligt, een kleine fotosessie dringt zich op… Bij het binnenkomen in het restaurant dringt zich een nogal indringende geur op, een combinatie van de grot met kaas, het doet wat aan de geur van ‘natte hond’ denken, het zou een vette kluif zijn voor een Britse komiek, die Frenchies toch :). Fin, de geur went snel en de charmante gastvrouw heet ons erg welkom. Op een bordje staat de menu: een 5-tal voor- en hoofdgerechten, allemaal lokale specialiteiten, en met de uiterste precisie uitgelegd hoe het is klaargemaakt. Je krijgt er echt goesting van! Als voorgerechtje kiezen we beide voor gegrilde groene asperges met Manchegokaas, en als hoofdgerecht kies ik voor brandade de morue met gegrilde stukjes chorizo en Sarah avontuurlijk voor een fricassée van andoulette met vitelotte aardappelen. Ik ben erg tevreden met mijn keuze, Sarah een beetje jaloers ;-). Afsluiten doen we à la mode met een bordje kaas. Erg moe maar erg tevreden van deze eerste dag met uitstekend gezelschap bollen we in onze nieuwe vriend naar onze chateau voor een deugddoend prinsessenslaapje! Ah, la vie en rose! De meeste foto’s postte ik en Sarah al in een album op Facebook. Een uitgebreide ‘slideshow’ volgt nog! Bonne nuit! Amai wat een dag! Eerst en vooral een zalige dag! Wat je niet allemaal op één dag kan doen :-)Om 9u werden we in Nijvel verwacht voor de overhandiging van de sleutels van onze voiture voor vier dagen: een gloednieuwe Peugeot 208. Een unicum want deze wordt pas dit weekend officieel gelanceerd! Verder kregen we uitleg over wat we allemaal gaan doen de komende vier dagen: het is een rijkgevuld programma, maar ons hoor je niet klagen! Na de formaliteiten stonden we te springen om te vertrekken in onze sjeesmobiel. De eerste stop op de planning was al meteen een lunch in sterrenrestaurant les Plèiades: en we moesten ons haasten, want de lunch werd ten laatste om 14u geserveerd, en het was een stukje voorbij Parijs en zijn gevreesde ring te doen, in Barbizon. Maar met de ipod ingeplugd op het mediasysteem van de auto voor een lekker deuntje en een besluitvaste gps bleek dit een fluitje van een cent! We scheurden door de mooie landschappen van Noord-Frankrijk met dramatisch wolkenveld, dit is roadtrippen ten top! Om 13u30 werden we hartelijk onthaald voor onze sterrenlunch. Les Pléiades is nog een blogpostje apart waard, maar het was in ieder geval een opener van jewelste! Terug de auto in voor étappe twee: de wijngaarden en -grotten van Vouvray. Er is een bezoekje gepland aan de grotten waarin de wijn bewaard wordt: best indrukwekkend! De grotten zorgen voor een ideale temperatuur en donkerte voor de rijping van deze AOC witte wijn die enkel gemaakt wordt op basis van Chenin Blanc-druiven. De grotten die we bezochten vormen een netwerk van 3km volgestouwd met flessen wijn! Na het leerrijke deel mogen we uiteraard ook proeven, en hoewel er ook mousserende wijnen worden geproduceerd à la méthode ancienne, zijn Sarah en ik vooral fan van de droge witte wijn. Terugkeren zonder enkele flesjes zou zonde zijn. Er staat nog een kort ritje voor de boeg met de koets auto naar ons kasteel-voor-de-nacht, waar we welkom even kunnen neerploffen op ons bed. Maar niet voor lang, want er staat ons ook nog een etentje te wachten in een ‘troglodytique’ restaurant: in een huis uitgehouwen uit de rotsen, ze doen dat hier wel meer zo blijkt.Na een prachtig ritje in de avondzon komen we aan het restaurant dat naast een wijngaard ligt, een kleine fotosessie dringt zich op… Bij het binnenkomen in het restaurant dringt zich een nogal indringende geur op, een combinatie van de grot met kaas, het doet wat aan de geur van ‘natte hond’ denken, het zou een vette kluif zijn voor een Britse komiek, die Frenchies toch :). Fin, de geur went snel en de charmante gastvrouw heet ons erg welkom. Op een bordje staat de menu: een 5-tal voor- en hoofdgerechten, allemaal lokale specialiteiten, en met de uiterste precisie uitgelegd hoe het is klaargemaakt. Je krijgt er echt goesting van! Als voorgerechtje kiezen we beide voor gegrilde groene asperges met Manchegokaas, en als hoofdgerecht kies ik voor brandade de morue met gegrilde stukjes chorizo en Sarah avontuurlijk voor een fricassée van andoulette met vitelotte aardappelen. Ik ben erg tevreden met mijn keuze, Sarah een beetje jaloers ;-). Afsluiten doen we à la mode met een bordje kaas. Erg moe maar erg tevreden van deze eerste dag met uitstekend gezelschap bollen we in onze nieuwe vriend naar onze chateau voor een deugddoend prinsessenslaapje! Ah, la vie en rose! De meeste foto’s postte ik en Sarah al in een album op Facebook. Een uitgebreide ‘slideshow’ volgt nog! Bonne nuit! Amai wat een dag! Eerst en vooral een zalige dag! Wat je niet allemaal op één dag kan doen :-)Om 9u werden we in Nijvel verwacht voor de overhandiging van de sleutels van onze voiture voor vier dagen: een gloednieuwe Peugeot 208. Een unicum want deze wordt pas dit weekend officieel gelanceerd! Verder kregen we uitleg over wat we allemaal gaan doen de komende vier dagen: het is een rijkgevuld programma, maar ons hoor je niet klagen! Na de formaliteiten stonden we te springen om te vertrekken in onze sjeesmobiel. De eerste stop op de planning was al meteen een lunch in sterrenrestaurant les Plèiades: en we moesten ons haasten, want de lunch werd ten laatste om 14u geserveerd, en het was een stukje voorbij Parijs en zijn gevreesde ring te doen, in Barbizon. Maar met de ipod ingeplugd op het mediasysteem van de auto voor een lekker deuntje en een besluitvaste gps bleek dit een fluitje van een cent! We scheurden door de mooie landschappen van Noord-Frankrijk met dramatisch wolkenveld, dit is roadtrippen ten top! Om 13u30 werden we hartelijk onthaald voor onze sterrenlunch. Les Pléiades is nog een blogpostje apart waard, maar het was in ieder geval een opener van jewelste! Terug de auto in voor étappe twee: de wijngaarden en -grotten van Vouvray. Er is een bezoekje gepland aan de grotten waarin de wijn bewaard wordt: best indrukwekkend! De grotten zorgen voor een ideale temperatuur en donkerte voor de rijping van deze AOC witte wijn die enkel gemaakt wordt op basis van Chenin Blanc-druiven. De grotten die we bezochten vormen een netwerk van 3km volgestouwd met flessen wijn! Na het leerrijke deel mogen we uiteraard ook proeven, en hoewel er ook mousserende wijnen worden geproduceerd à la méthode ancienne, zijn Sarah en ik vooral fan van de droge witte wijn. Terugkeren zonder enkele flesjes zou zonde zijn. Er staat nog een kort ritje voor de boeg met de koets auto naar ons kasteel-voor-de-nacht, waar we welkom even kunnen neerploffen op ons bed. Maar niet voor lang, want er staat ons ook nog een etentje te wachten in een ‘troglodytique’ restaurant: in een huis uitgehouwen uit de rotsen, ze doen dat hier wel meer zo blijkt.Na een prachtig ritje in de avondzon komen we aan het restaurant dat naast een wijngaard ligt, een kleine fotosessie dringt zich op… Bij het binnenkomen in het restaurant dringt zich een nogal indringende geur op, een combinatie van de grot met kaas, het doet wat aan de geur van ‘natte hond’ denken, het zou een vette kluif zijn voor een Britse komiek, die Frenchies toch :). Fin, de geur went snel en de charmante gastvrouw heet ons erg welkom. Op een bordje staat de menu: een 5-tal voor- en hoofdgerechten, allemaal lokale specialiteiten, en met de uiterste precisie uitgelegd hoe het is klaargemaakt. Je krijgt er echt goesting van! Als voorgerechtje kiezen we beide voor gegrilde groene asperges met Manchegokaas, en als hoofdgerecht kies ik voor brandade de morue met gegrilde stukjes chorizo en Sarah avontuurlijk voor een fricassée van andoulette met vitelotte aardappelen. Ik ben erg tevreden met mijn keuze, Sarah een beetje jaloers ;-). Afsluiten doen we à la mode met een bordje kaas. Erg moe maar erg tevreden van deze eerste dag met uitstekend gezelschap bollen we in onze nieuwe vriend naar onze chateau voor een deugddoend prinsessenslaapje! Ah, la vie en rose! De meeste foto’s postte ik en Sarah al in een album op Facebook. Een uitgebreide ‘slideshow’ volgt nog! Bonne nuit! Amai wat een dag! Eerst en vooral een zalige dag! Wat je niet allemaal op één dag kan doen :-)Om 9u werden we in Nijvel verwacht voor de overhandiging van de sleutels van onze voiture voor vier dagen: een gloednieuwe Peugeot 208. Een unicum want deze wordt pas dit weekend officieel gelanceerd! Verder kregen we uitleg over wat we allemaal gaan doen de komende vier dagen: het is een rijkgevuld programma, maar ons hoor je niet klagen! Na de formaliteiten stonden we te springen om te vertrekken in onze sjeesmobiel. De eerste stop op de planning was al meteen een lunch in sterrenrestaurant les Plèiades: en we moesten ons haasten, want de lunch werd ten laatste om 14u geserveerd, en het was een stukje voorbij Parijs en zijn gevreesde ring te doen, in Barbizon. Maar met de ipod ingeplugd op het mediasysteem van de auto voor een lekker deuntje en een besluitvaste gps bleek dit een fluitje van een cent! We scheurden door de mooie landschappen van Noord-Frankrijk met dramatisch wolkenveld, dit is roadtrippen ten top! Om 13u30 werden we hartelijk onthaald voor onze sterrenlunch. Les Pléiades is nog een blogpostje apart waard, maar het was in ieder geval een opener van jewelste! Terug de auto in voor étappe twee: de wijngaarden en -grotten van Vouvray. Er is een bezoekje gepland aan de grotten waarin de wijn bewaard wordt: best indrukwekkend! De grotten zorgen voor een ideale temperatuur en donkerte voor de rijping van deze AOC witte wijn die enkel gemaakt wordt op basis van Chenin Blanc-druiven. De grotten die we bezochten vormen een netwerk van 3km volgestouwd met flessen wijn! Na het leerrijke deel mogen we uiteraard ook proeven, en hoewel er ook mousserende wijnen worden geproduceerd à la méthode ancienne, zijn Sarah en ik vooral fan van de droge witte wijn. Terugkeren zonder enkele flesjes zou zonde zijn. Er staat nog een kort ritje voor de boeg met de koets auto naar ons kasteel-voor-de-nacht, waar we welkom even kunnen neerploffen op ons bed. Maar niet voor lang, want er staat ons ook nog een etentje te wachten in een ‘troglodytique’ restaurant: in een huis uitgehouwen uit de rotsen, ze doen dat hier wel meer zo blijkt.Na een prachtig ritje in de avondzon komen we aan het restaurant dat naast een wijngaard ligt, een kleine fotosessie dringt zich op… Bij het binnenkomen in het restaurant dringt zich een nogal indringende geur op, een combinatie van de grot met kaas, het doet wat aan de geur van ‘natte hond’ denken, het zou een vette kluif zijn voor een Britse komiek, die Frenchies toch :). Fin, de geur went snel en de charmante gastvrouw heet ons erg welkom. Op een bordje staat de menu: een 5-tal voor- en hoofdgerechten, allemaal lokale specialiteiten, en met de uiterste precisie uitgelegd hoe het is klaargemaakt. Je krijgt er echt goesting van! Als voorgerechtje kiezen we beide voor gegrilde groene asperges met Manchegokaas, en als hoofdgerecht kies ik voor brandade de morue met gegrilde stukjes chorizo en Sarah avontuurlijk voor een fricassée van andoulette met vitelotte aardappelen. Ik ben erg tevreden met mijn keuze, Sarah een beetje jaloers ;-). Afsluiten doen we à la mode met een bordje kaas. Erg moe maar erg tevreden van deze eerste dag met uitstekend gezelschap bollen we in onze nieuwe vriend naar onze chateau voor een deugddoend prinsessenslaapje! Ah, la vie en rose! De meeste foto’s postte ik en Sarah al in een album op Facebook. Een uitgebreide ‘slideshow’ volgt nog! Bonne nuit! Amai wat een dag! Eerst en vooral een zalige dag! Wat je niet allemaal op één dag kan doen :-)Om 9u werden we in Nijvel verwacht voor de overhandiging van de sleutels van onze voiture voor vier dagen: een gloednieuwe Peugeot 208. Een unicum want deze wordt pas dit weekend officieel gelanceerd! Verder kregen we uitleg over wat we allemaal gaan doen de komende vier dagen: het is een rijkgevuld programma, maar ons hoor je niet klagen! Na de formaliteiten stonden we te springen om te vertrekken in onze sjeesmobiel. De eerste stop op de planning was al meteen een lunch in sterrenrestaurant les Plèiades: en we moesten ons haasten, want de lunch werd ten laatste om 14u geserveerd, en het was een stukje voorbij Parijs en zijn gevreesde ring te doen, in Barbizon. Maar met de ipod ingeplugd op het mediasysteem van de auto voor een lekker deuntje en een besluitvaste gps bleek dit een fluitje van een cent! We scheurden door de mooie landschappen van Noord-Frankrijk met dramatisch wolkenveld, dit is roadtrippen ten top! Om 13u30 werden we hartelijk onthaald voor onze sterrenlunch. Les Pléiades is nog een blogpostje apart waard, maar het was in ieder geval een opener van jewelste! Terug de auto in voor étappe twee: de wijngaarden en -grotten van Vouvray. Er is een bezoekje gepland aan de grotten waarin de wijn bewaard wordt: best indrukwekkend! De grotten zorgen voor een ideale temperatuur en donkerte voor de rijping van deze AOC witte wijn die enkel gemaakt wordt op basis van Chenin Blanc-druiven. De grotten die we bezochten vormen een netwerk van 3km volgestouwd met flessen wijn! Na het leerrijke deel mogen we uiteraard ook proeven, en hoewel er ook mousserende wijnen worden geproduceerd à la méthode ancienne, zijn Sarah en ik vooral fan van de droge witte wijn. Terugkeren zonder enkele flesjes zou zonde zijn. Er staat nog een kort ritje voor de boeg met de koets auto naar ons kasteel-voor-de-nacht, waar we welkom even kunnen neerploffen op ons bed. Maar niet voor lang, want er staat ons ook nog een etentje te wachten in een ‘troglodytique’ restaurant: in een huis uitgehouwen uit de rotsen, ze doen dat hier wel meer zo blijkt.Na een prachtig ritje in de avondzon komen we aan het restaurant dat naast een wijngaard ligt, een kleine fotosessie dringt zich op… Bij het binnenkomen in het restaurant dringt zich een nogal indringende geur op, een combinatie van de grot met kaas, het doet wat aan de geur van ‘natte hond’ denken, het zou een vette kluif zijn voor een Britse komiek, die Frenchies toch :). Fin, de geur went snel en de charmante gastvrouw heet ons erg welkom. Op een bordje staat de menu: een 5-tal voor- en hoofdgerechten, allemaal lokale specialiteiten, en met de uiterste precisie uitgelegd hoe het is klaargemaakt. Je krijgt er echt goesting van! Als voorgerechtje kiezen we beide voor gegrilde groene asperges met Manchegokaas, en als hoofdgerecht kies ik voor brandade de morue met gegrilde stukjes chorizo en Sarah avontuurlijk voor een fricassée van andoulette met vitelotte aardappelen. Ik ben erg tevreden met mijn keuze, Sarah een beetje jaloers ;-). Afsluiten doen we à la mode met een bordje kaas. Erg moe maar erg tevreden van deze eerste dag met uitstekend gezelschap bollen we in onze nieuwe vriend naar onze chateau voor een deugddoend prinsessenslaapje! Ah, la vie en rose! De meeste foto’s postte ik en Sarah al in een album op Facebook. Een uitgebreide ‘slideshow’ volgt nog! Bonne nuit! Amai wat een dag! Eerst en vooral een zalige dag! Wat je niet allemaal op één dag kan doen :-)Om 9u werden we in Nijvel verwacht voor de overhandiging van de sleutels van onze voiture voor vier dagen: een gloednieuwe Peugeot 208. Een unicum want deze wordt pas dit weekend officieel gelanceerd! Verder kregen we uitleg over wat we allemaal gaan doen de komende vier dagen: het is een rijkgevuld programma, maar ons hoor je niet klagen! Na de formaliteiten stonden we te springen om te vertrekken in onze sjeesmobiel. De eerste stop op de planning was al meteen een lunch in sterrenrestaurant les Plèiades: en we moesten ons haasten, want de lunch werd ten laatste om 14u geserveerd, en het was een stukje voorbij Parijs en zijn gevreesde ring te doen, in Barbizon. Maar met de ipod ingeplugd op het mediasysteem van de auto voor een lekker deuntje en een besluitvaste gps bleek dit een fluitje van een cent! We scheurden door de mooie landschappen van Noord-Frankrijk met dramatisch wolkenveld, dit is roadtrippen ten top! Om 13u30 werden we hartelijk onthaald voor onze sterrenlunch. Les Pléiades is nog een blogpostje apart waard, maar het was in ieder geval een opener van jewelste! Terug de auto in voor étappe twee: de wijngaarden en -grotten van Vouvray. Er is een bezoekje gepland aan de grotten waarin de wijn bewaard wordt: best indrukwekkend! De grotten zorgen voor een ideale temperatuur en donkerte voor de rijping van deze AOC witte wijn die enkel gemaakt wordt op basis van Chenin Blanc-druiven. De grotten die we bezochten vormen een netwerk van 3km volgestouwd met flessen wijn! Na het leerrijke deel mogen we uiteraard ook proeven, en hoewel er ook mousserende wijnen worden geproduceerd à la méthode ancienne, zijn Sarah en ik vooral fan van de droge witte wijn. Terugkeren zonder enkele flesjes zou zonde zijn. Er staat nog een kort ritje voor de boeg met de koets auto naar ons kasteel-voor-de-nacht, waar we welkom even kunnen neerploffen op ons bed. Maar niet voor lang, want er staat ons ook nog een etentje te wachten in een ‘troglodytique’ restaurant: in een huis uitgehouwen uit de rotsen, ze doen dat hier wel meer zo blijkt.Na een prachtig ritje in de avondzon komen we aan het restaurant dat naast een wijngaard ligt, een kleine fotosessie dringt zich op… Bij het binnenkomen in het restaurant dringt zich een nogal indringende geur op, een combinatie van de grot met kaas, het doet wat aan de geur van ‘natte hond’ denken, het zou een vette kluif zijn voor een Britse komiek, die Frenchies toch :). Fin, de geur went snel en de charmante gastvrouw heet ons erg welkom. Op een bordje staat de menu: een 5-tal voor- en hoofdgerechten, allemaal lokale specialiteiten, en met de uiterste precisie uitgelegd hoe het is klaargemaakt. Je krijgt er echt goesting van! Als voorgerechtje kiezen we beide voor gegrilde groene asperges met Manchegokaas, en als hoofdgerecht kies ik voor brandade de morue met gegrilde stukjes chorizo en Sarah avontuurlijk voor een fricassée van andoulette met vitelotte aardappelen. Ik ben erg tevreden met mijn keuze, Sarah een beetje jaloers ;-). Afsluiten doen we à la mode met een bordje kaas. Erg moe maar erg tevreden van deze eerste dag met uitstekend gezelschap bollen we in onze nieuwe vriend naar onze chateau voor een deugddoend prinsessenslaapje! Ah, la vie en rose! De meeste foto’s postte ik en Sarah al in een album op Facebook. Een uitgebreide ‘slideshow’ volgt nog! Bonne nuit! Amai wat een dag! Eerst en vooral een zalige dag! Wat je niet allemaal op één dag kan doen :-)Om 9u werden we in Nijvel verwacht voor de overhandiging van de sleutels van onze voiture voor vier dagen: een gloednieuwe Peugeot 208. Een unicum want deze wordt pas dit weekend officieel gelanceerd! Verder kregen we uitleg over wat we allemaal gaan doen de komende vier dagen: het is een rijkgevuld programma, maar ons hoor je niet klagen! Na de formaliteiten stonden we te springen om te vertrekken in onze sjeesmobiel. De eerste stop op de planning was al meteen een lunch in sterrenrestaurant les Plèiades: en we moesten ons haasten, want de lunch werd ten laatste om 14u geserveerd, en het was een stukje voorbij Parijs en zijn gevreesde ring te doen, in Barbizon. Maar met de ipod ingeplugd op het mediasysteem van de auto voor een lekker deuntje en een besluitvaste gps bleek dit een fluitje van een cent! We scheurden door de mooie landschappen van Noord-Frankrijk met dramatisch wolkenveld, dit is roadtrippen ten top! Om 13u30 werden we hartelijk onthaald voor onze sterrenlunch. Les Pléiades is nog een blogpostje apart waard, maar het was in ieder geval een opener van jewelste! Terug de auto in voor étappe twee: de wijngaarden en -grotten van Vouvray. Er is een bezoekje gepland aan de grotten waarin de wijn bewaard wordt: best indrukwekkend! De grotten zorgen voor een ideale temperatuur en donkerte voor de rijping van deze AOC witte wijn die enkel gemaakt wordt op basis van Chenin Blanc-druiven. De grotten die we bezochten vormen een netwerk van 3km volgestouwd met flessen wijn! Na het leerrijke deel mogen we uiteraard ook proeven, en hoewel er ook mousserende wijnen worden geproduceerd à la méthode ancienne, zijn Sarah en ik vooral fan van de droge witte wijn. Terugkeren zonder enkele flesjes zou zonde zijn. Er staat nog een kort ritje voor de boeg met de koets auto naar ons kasteel-voor-de-nacht, waar we welkom even kunnen neerploffen op ons bed. Maar niet voor lang, want er staat ons ook nog een etentje te wachten in een ‘troglodytique’ restaurant: in een huis uitgehouwen uit de rotsen, ze doen dat hier wel meer zo blijkt.Na een prachtig ritje in de avondzon komen we aan het restaurant dat naast een wijngaard ligt, een kleine fotosessie dringt zich op… Bij het binnenkomen in het restaurant dringt zich een nogal indringende geur op, een combinatie van de grot met kaas, het doet wat aan de geur van ‘natte hond’ denken, het zou een vette kluif zijn voor een Britse komiek, die Frenchies toch :). Fin, de geur went snel en de charmante gastvrouw heet ons erg welkom. Op een bordje staat de menu: een 5-tal voor- en hoofdgerechten, allemaal lokale specialiteiten, en met de uiterste precisie uitgelegd hoe het is klaargemaakt. Je krijgt er echt goesting van! Als voorgerechtje kiezen we beide voor gegrilde groene asperges met Manchegokaas, en als hoofdgerecht kies ik voor brandade de morue met gegrilde stukjes chorizo en Sarah avontuurlijk voor een fricassée van andoulette met vitelotte aardappelen. Ik ben erg tevreden met mijn keuze, Sarah een beetje jaloers ;-). Afsluiten doen we à la mode met een bordje kaas. Erg moe maar erg tevreden van deze eerste dag met uitstekend gezelschap bollen we in onze nieuwe vriend naar onze chateau voor een deugddoend prinsessenslaapje! Ah, la vie en rose! De meeste foto’s postte ik en Sarah al in een album op Facebook. Een uitgebreide ‘slideshow’ volgt nog! Bonne nuit! Amai wat een dag! Eerst en vooral een zalige dag! Wat je niet allemaal op één dag kan doen :-)Om 9u werden we in Nijvel verwacht voor de overhandiging van de sleutels van onze voiture voor vier dagen: een gloednieuwe Peugeot 208. Een unicum want deze wordt pas dit weekend officieel gelanceerd! Verder kregen we uitleg over wat we allemaal gaan doen de komende vier dagen: het is een rijkgevuld programma, maar ons hoor je niet klagen! Na de formaliteiten stonden we te springen om te vertrekken in onze sjeesmobiel. De eerste stop op de planning was al meteen een lunch in sterrenrestaurant les Plèiades: en we moesten ons haasten, want de lunch werd ten laatste om 14u geserveerd, en het was een stukje voorbij Parijs en zijn gevreesde ring te doen, in Barbizon. Maar met de ipod ingeplugd op het mediasysteem van de auto voor een lekker deuntje en een besluitvaste gps bleek dit een fluitje van een cent! We scheurden door de mooie landschappen van Noord-Frankrijk met dramatisch wolkenveld, dit is roadtrippen ten top! Om 13u30 werden we hartelijk onthaald voor onze sterrenlunch. Les Pléiades is nog een blogpostje apart waard, maar het was in ieder geval een opener van jewelste! Terug de auto in voor étappe twee: de wijngaarden en -grotten van Vouvray. Er is een bezoekje gepland aan de grotten waarin de wijn bewaard wordt: best indrukwekkend! De grotten zorgen voor een ideale temperatuur en donkerte voor de rijping van deze AOC witte wijn die enkel gemaakt wordt op basis van Chenin Blanc-druiven. De grotten die we bezochten vormen een netwerk van 3km volgestouwd met flessen wijn! Na het leerrijke deel mogen we uiteraard ook proeven, en hoewel er ook mousserende wijnen worden geproduceerd à la méthode ancienne, zijn Sarah en ik vooral fan van de droge witte wijn. Terugkeren zonder enkele flesjes zou zonde zijn. Er staat nog een kort ritje voor de boeg met de koets auto naar ons kasteel-voor-de-nacht, waar we welkom even kunnen neerploffen op ons bed. Maar niet voor lang, want er staat ons ook nog een etentje te wachten in een ‘troglodytique’ restaurant: in een huis uitgehouwen uit de rotsen, ze doen dat hier wel meer zo blijkt.Na een prachtig ritje in de avondzon komen we aan het restaurant dat naast een wijngaard ligt, een kleine fotosessie dringt zich op… Bij het binnenkomen in het restaurant dringt zich een nogal indringende geur op, een combinatie van de grot met kaas, het doet wat aan de geur van ‘natte hond’ denken, het zou een vette kluif zijn voor een Britse komiek, die Frenchies toch :). Fin, de geur went snel en de charmante gastvrouw heet ons erg welkom. Op een bordje staat de menu: een 5-tal voor- en hoofdgerechten, allemaal lokale specialiteiten, en met de uiterste precisie uitgelegd hoe het is klaargemaakt. Je krijgt er echt goesting van! Als voorgerechtje kiezen we beide voor gegrilde groene asperges met Manchegokaas, en als hoofdgerecht kies ik voor brandade de morue met gegrilde stukjes chorizo en Sarah avontuurlijk voor een fricassée van andoulette met vitelotte aardappelen. Ik ben erg tevreden met mijn keuze, Sarah een beetje jaloers ;-). Afsluiten doen we à la mode met een bordje kaas. Erg moe maar erg tevreden van deze eerste dag met uitstekend gezelschap bollen we in onze nieuwe vriend naar onze chateau voor een deugddoend prinsessenslaapje! Ah, la vie en rose! De meeste foto’s postte ik en Sarah al in een album op Facebook. Een uitgebreide ‘slideshow’ volgt nog! Bonne nuit!

Amai wat een dag!

Eerst en vooral een zalige dag! Wat je niet allemaal op één dag kan doen :-)
Om 9u werden we in Nijvel verwacht voor de overhandiging van de sleutels van onze voiture voor vier dagen: een gloednieuwe Peugeot 208. Een unicum want deze wordt pas dit weekend officieel gelanceerd!

Verder kregen we uitleg over wat we allemaal gaan doen de komende vier dagen: het is een rijkgevuld programma, maar ons hoor je niet klagen!

Na de formaliteiten stonden we te springen om te vertrekken in onze sjeesmobiel. De eerste stop op de planning was al meteen een lunch in sterrenrestaurant les Plèiades: en we moesten ons haasten, want de lunch werd ten laatste om 14u geserveerd, en het was een stukje voorbij Parijs en zijn gevreesde ring te doen, in Barbizon. Maar met de ipod ingeplugd op het mediasysteem van de auto voor een lekker deuntje en een besluitvaste gps bleek dit een fluitje van een cent! We scheurden door de mooie landschappen van Noord-Frankrijk met dramatisch wolkenveld, dit is roadtrippen ten top!

Om 13u30 werden we hartelijk onthaald voor onze sterrenlunch. Les Pléiades is nog een blogpostje apart waard, maar het was in ieder geval een opener van jewelste!

Terug de auto in voor étappe twee: de wijngaarden en -grotten van Vouvray. Er is een bezoekje gepland aan de grotten waarin de wijn bewaard wordt: best indrukwekkend! De grotten zorgen voor een ideale temperatuur en donkerte voor de rijping van deze AOC witte wijn die enkel gemaakt wordt op basis van Chenin Blanc-druiven. De grotten die we bezochten vormen een netwerk van 3km volgestouwd met flessen wijn! Na het leerrijke deel mogen we uiteraard ook proeven, en hoewel er ook mousserende wijnen worden geproduceerd à la méthode ancienne, zijn Sarah en ik vooral fan van de droge witte wijn. Terugkeren zonder enkele flesjes zou zonde zijn.

Er staat nog een kort ritje voor de boeg met de koets auto naar ons kasteel-voor-de-nacht, waar we welkom even kunnen neerploffen op ons bed. Maar niet voor lang, want er staat ons ook nog een etentje te wachten in een ‘troglodytique’ restaurant: in een huis uitgehouwen uit de rotsen, ze doen dat hier wel meer zo blijkt.
Na een prachtig ritje in de avondzon komen we aan het restaurant dat naast een wijngaard ligt, een kleine fotosessie dringt zich op…

Bij het binnenkomen in het restaurant dringt zich een nogal indringende geur op, een combinatie van de grot met kaas, het doet wat aan de geur van ‘natte hond’ denken, het zou een vette kluif zijn voor een Britse komiek, die Frenchies toch :). Fin, de geur went snel en de charmante gastvrouw heet ons erg welkom. Op een bordje staat de menu: een 5-tal voor- en hoofdgerechten, allemaal lokale specialiteiten, en met de uiterste precisie uitgelegd hoe het is klaargemaakt. Je krijgt er echt goesting van! Als voorgerechtje kiezen we beide voor gegrilde groene asperges met Manchegokaas, en als hoofdgerecht kies ik voor brandade de morue met gegrilde stukjes chorizo en Sarah avontuurlijk voor een fricassée van andoulette met vitelotte aardappelen. Ik ben erg tevreden met mijn keuze, Sarah een beetje jaloers ;-). Afsluiten doen we à la mode met een bordje kaas. Erg moe maar erg tevreden van deze eerste dag met uitstekend gezelschap bollen we in onze nieuwe vriend naar onze chateau voor een deugddoend prinsessenslaapje! Ah, la vie en rose!

De meeste foto’s postte ik en Sarah al in een album op Facebook. Een uitgebreide ‘slideshow’ volgt nog! Bonne nuit!

208trip
Peugeot
Frankrijk
Blogtrip