De wijnwijven gaan vreemd: trappisten-proeverij
Kleine paniekgolf bij De Wijnwijven toen één van onze founding members aankondigde dat ze in blijde verwachting was! Maar… ze heeft het met waardigheid gedragen en als een ware wijnproever alles netjes in een bakje uitgespuwd, respect!
Een volkswijsheid gaat dat een trappist goed is om de melkproductie op gang te krijgen, nu niet echt nodig zo, maar elk excuus is goed om eens een variatie te doen op onze wijnthema’s, dus: trappist!
En nu wil het dat onze zesta.be-wijnman Ben Vinken nét een boek heeft gemaakt samen met Michel Van Tricht, dé kaaswinkel om mijn hoek (en trouwens de beste van Europa), ideaaaal! Bier combineert namelijk héél goed met kaas, veel beter dan met wijn, zoals iedereen standaard denkt.
In de introductie van het boek: ‘In rode wijnen zitten te veel tannines, die vechten met uitgesproken kaassmaken, en meestal het onderspit delven. Vooral zure, droge en hergiste bieren snijden door het vet van de kaas en maken hem lichter, maken als het ware ook de mond schoon, laten de smaakpapillen beter hun werk doen. De kaas overheerst het bier niet, maar vormt er een mooie harmonie of juist een contrast mee’.
In de wijnwijven-traditie bracht iedereen één soort trappist mee, en kon ik als surplus nog 2 West-Vleterens bemachtigen via de mama van collega @elidesc, waarvoor nogmaals mijn dank!
In de koeling stonden aldus klaar (helaas kon één wijfje niet): Westmalle Triple, Blonde Achel, La Trappe Quadruple, Orval en West-Vleteren Twaalf (donker). Aan de hand van het boek ’50 wijn & bier-combinaties’ kon ik dus uitzoeken welk kaasje daar nu lekker bij smaakt.
We begonnen met de Westmalle, met een stukje Mimolette-kaas bij: een oranje, hele harde Noord-Franse kaas, die toch verrassend zacht smaakte. Een goed begin! Vervolgens openden we een flesje blonde Achel, die meteen tot mijn favoriet werd gekroond. Hij heeft veel weg van Westmalle (wordt blijkbaar met dezelfde gist gemaakt), maar smaakte nog iets milder. Daarbij kwam Neufchâtel-kaas, een Normandische wit-schimmelkaasje dat erg lekker maar ook –hoe moet ik dat nu juist verwoorden?- vrij agressief in de mond smaakt: het maakte als het ware de binnenkant van mijn mond een beetje ‘voos’. Gelukkig bracht die heerlijke Achel daarbij soelaas.
De volgende trappist die eraan moest geloven was de Orval. Daarbij raadde meneer Van Tricht ons ‘Pas de Rouge’ bij aan: een halfharde koekaas uit Gent. De kaas had een zweem van de alombekende Chaumes, maar dan met een veel complexere afsmaak. Orval was naar mijn mening misschien iets te bitter, maar in combinatie met die kaas kwam dat weer helemaal op zijn pootjes.
Ondertussen toch al lichtjes verzadigd werd de La Trappe geopend, samen met de kaas ‘Langres Fermier’. Om eerlijk te zijn – een beetje zoals het altijd gaat na enkele glazen bij de wijnwijven- kan ik me de smaak niet echt meer erg goed herinneren. Het was in ieder geval een zeer goede combinatie!
En dan was er natuurlijk nog ‘le moment suprême’: het proeven van het beste bier ter wereld: de Westvleteren. Westvleteren komt niet aan bod in het boek, en ergens is dat misschien wel begrijpelijk omdat dit bier zo uniek is, dat je het best zo proeft. Dit prachtig ambergekleurde bier rook anders dan ik al ooit geroken had, ik kan het echt moeilijk omschrijven, maar ik detecteerde zwemen van cacao en graan. En dan die smaak, dju toch, hoe moet ik dat nu uitleggen? Vol, complex, zwaar maar ook zacht, een beetje paradoxaal an sich.
Kortom, deze ‘scheefpoeperij’ van de wijnwijven was zéér interessant, en ook leuk nieuws dat er nog zoveel andere dranken te exploreren zijn… Alcoholwijven klinkt natuurlijk helemaal niet, dus houden we het de volgende keer bij bubbels. Santé!
De wijnwijven, deel 1: Merlot
Hmm, wijn, wie kan daar nu niet van genieten? Maar ik, en velen met mij, weet er niet veel meer van dan dat het heel lekker kan zijn: een glas volle rode bij een sterk stukske camembert of een lekker fris roséke op een zonnig terrasje, zalig!!!
Maar de nieuwsgierigheid werd al een tijdje geprikkeld: wat zijn toch al die verschillende soorten, druiven, wijnstreken en prijzen in wijn? Een wijncursus? Klinkt leuk, maar dat is toch ook wel vaak heel duur, en wordt het niet allemaal te academisch/technisch? En moet ik dat dan echt allemaal uitspuwen?
Een idee begon te rijpen, en ik begon er wat over te babbelen met medewijnliefhebbers. En zo is het idee ontstaan om een autodidactisch wijnclubje op te starten: de wijnwijven! Sorry, no boys allowed, want wijnwijven, dat bekt toch echt wel lekker!
Zo gaan we met een paar wijnliefhebberinnen om de zoveel weken/maanden (want hoe rap gaat de tijd niet?) afspreken bij iemand thuis en wijn proeven. De gastvrouw kiest het thema, iedereen brengt een fles van onder de 10€ mee in dat thema en ook een klein hapje dat daarbij past. Het is de bedoeling dat je dan een kleine presentatie over je wijn geeft, om dan samen te proeven. Zo willen we met de tijd wat meer over wijn leren, hopelijk ooit wijnen kunnen onderscheiden, en niet te vergeten, gewoon vele gezellige (en geef toe, niet echt dure) avonden samen beleven. Klinkt leuk, toch?
En leuk dat het was, onze eerste wijnwijvenavond, hier bij mij thuis! Ik had als thema de druivensoort ‘Merlot’ gekozen. De keuze van thema is volledig vrij, maar we hebben samen toch besloten om met wat (rode) klassiekers te beginnen. Als het terug wat warmer wordt, zullen dan zeker ook frisse witte wijntjes en bubbels gesavoureerd worden.
Ik had op voorhand ook wel nog een wijngids voor beginners gekocht: ‘Wijn leren proeven’ van Guido Francque & Fabian Scheys. Daarin vonden we wat basic info terug over hoe we moeten proeven en uitleg over verschillende druivensoorten.
Enkele typische kenmerken van de Merlot-druif:
Volgens de gids zijn dit de verschillende stappen die je moet doorlopen:
Eerst moet je proberen de kleur te bepalen. Zo zijn er heel wat kleuren om uit te kiezen: bijv. purperrood, kersenrood, robijnrood, granaatrood, bruinrood en bruin. En al wat daar tussen ligt natuurlijk.
De volgende stap is het aroma bepalen. Dit deden we door eerst aan het glas te ruiken als het stilstaat, dan met het glas te ‘walsen’, waardoor er verrassend veel nieuwe aroma’s vrij kwamen. Volgens mijn gidsje zijn dit de verschillende aromagroepen: floraal, plantaardig, fruitig, aards (mineralig), lactisch (gistig), chemisch, houterig, kruidig (specerijen), geroosterd (gebrand), dierlijk, balsemachtig.
En tenslotte is er ook nog het proeven natuurlijk. Achteraf moet je tellen hoe lang de wijn nog blijft nazinderen in je mond, de ‘afdronk’ genoemd. Hoe langer de afdronk, hoe hoger de kwaliteit van de wijn.
Met deze wetenschap in het achterhoofd, begonnen we aan het proeven van onze eerste wijn:
Vin de pays d’Oc Merlot 2009 (Delhaize – € 3,34)
Omdat we oorspronkelijk met 4 gingen zijn, maar iemand niet kon komen, kocht ik deze goedkopere wijn. Meteen ook een goede test of de duurdere wijnen lekkerder waren. (ja dus!)
Kleur: kersenrood, waterig
Aroma: houterig, aards
Smaak: heel uitgesproken (muffe) walnoten, zurig, aards, eenzijdig, bitter/herfstig
Conclusie: Deze wijn viel niet meteen in de smaak. Hij had echt een heel uitgesproken walnotensmaak, wat waarschijnlijk nog wel goed past bij een herfstig gerechtje met noten, maar we vonden het zeker geen wijn om zo van te genieten.
Wijnwijvenoordeel: 4/10
De tweede wijn oogstte meteen al heel wat meer succes:
Viña La Rosa Merlot 2008 uit Chili (tijdelijk in Delhaize - € 6,99)
Kleur: Robijnrood – ruby
Aroma: hout (zacht), vanille, fruit: framboos en bosbes, anijs
Smaak: rond en vol, eikenhout, ‘gemakkelijk’ bij eten, complex
Conclusie: verrassend veel aroma’s, een volle ronde smaak in de mond. De drie aanwezige wijnwijven waren meteen grote fan. We hebben er kipsatétjes bijgegeten en dat ging bijzonder goed. Op de wijnsite van Delhaize wordt hij zo omschreven: Een zachte volle smaak met zachte tonen van de zoete pruim. Subtiel aanwezig is ook de smaak van vanille en pure chocolade met een toets van eik bij de nasmaak. De wijnwijven raden aan om zo snel mogelijk naar Delhaize te gaan om deze wijn te kopen want dit is echt een topper!
Wijnwijvenoordeel: 8/10
Ik haalde mijn fles, ook een Chileen, bij wijnhandelaar Jacquel in Antwerpen:
Casa Lapostolle Merlot 2003 Chili (Jacquel - € 9)
Kleur: Donker, violet-rood, mooie tranen
Aroma: zacht, subtiel, heel fruitig
Smaak: zachte aanzet met een scherp & kruidig ‘antwoord’ (minder rond als de vorige wijn), straight-forward, smaakvol
Conclusie: Deze wijn valt zeker ook in de smaak, maar is minder rond en complex als de vorige. We aten er een slaatje van gebakken eendenborst met mango en een portosausje bij, en dat werd zeer gesmaakt. Deze wijn bestaat uit 100% merlot (in tegenstelling tot de vorige, daar was het een blend van 85% merlot, 10% carmenère en 5% cabarnet sauvignon), dat verklaart waarschijnlijk waarom hij heel wat zachter is. De wijnhandelaar wist me nog te vertellen dat deze wijn niet goed samengaat met kaas (wegens te subtiel wsl)
Wijnwijvenoordeel: 7,5/10
En tenslotte koos wijnwijf #3 een organische wijn, alweer uit Chili (toeval trouwens) en maakte er deze presentatie bij.
35° South-Wild Ferment Cabarnet Sauvignon – Merlot 2008 uit Chili (Carrefour - ± €6)
Kleur: sterk rood, aardbeienrood, waterig
Aroma: fris, fruitig, citrus
Smaak: “gemakkelijk”, leunt aan bij rosé, “simplistisch”
Conclusie: Begon de wijn ons al wat naar het hoofd te stijgen, of zijn de wijven ongemeen hard? Deze wijn was ok, maar zeker geen topper. We aten er Tolko-kaasjes bij: één met bieslook en één met ananas en nootjes. De bieslook paste er niet bij, maar de zoete ananas wel.
Wijnwijvenoordeel: 6,5/10
De eerste wijnwijvenavond was een groot succes, dit smaakt naar meer! Volgende keer op het programma: Syrah/Shiraz.
Design by Simon Fletcher. Powered by Tumblr.
© Copyright 2010
